IV Sonata fortepianowa Beethovena

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Początek Sonaty op. 7

Sonata fortepianowa nr 4 Es-dur op. 7 Ludwiga van Beethovena została skomponowana w latach 1796-97 i zadedykowana hrabinie Barbarze von Keglevics. Przez samego kompozytora ochrzczona mianem Grande Sonate (fr. "Wielka sonata")[1], rozmiarem pozostawia w tyle większość jego dzieł tego gatunku (wykonanie dzieła trwa ok. 28 minut). Uważana jest też często za pierwsze wielkie dzieło Beethovena.

Wiki letter w.svg Ta sekcja jest niekompletna. Jeśli możesz, rozbuduj ją.

Części utworu[edytuj | edytuj kod]

  1. Allegro molto e con brio
  2. Largo, con gran espressione
  3. Allegro
  4. Rondo. Poco allegretto e grazioso

Przypisy

  1. Giovanni Guanti, Invito all'ascolto di Beethoven, Mediolan 1995, s. 333 (ISBN 88-425-1647-3).