IX Liceum Ogólnokształcące im. Klementyny Hoffmanowej w Warszawie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
IX Liceum Ogólnokształcące im. Klementyny Hoffmanowej
Typ szkoły liceum
Patron szkoły Klementyna Hoffmanowa
Państwo  Polska
Miejscowość Warszawa
Data założenia 1874
Dyrektor Ryszard Raczyński
Wicedyrektorzy Joanna Kiełbasa
Adres Hoża 88, 00-682 Warszawa
Położenie na mapie Warszawy
Mapa lokalizacyjna Warszawy
IX Liceum Ogólnokształcące im. Klementyny Hoffmanowej
IX Liceum Ogólnokształcące im. Klementyny Hoffmanowej
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
IX Liceum Ogólnokształcące im. Klementyny Hoffmanowej
IX Liceum Ogólnokształcące im. Klementyny Hoffmanowej
Ziemia 52°13′30,0″N 21°00′17,3″E/52,225000 21,004806Na mapach: 52°13′30,0″N 21°00′17,3″E/52,225000 21,004806
Strona internetowa szkoły

IX LO im.Klementyny Hoffmanowej – najstarsze ze wszystkich warszawskich liceów, założone w 1874 roku. Absolwentami liceum są m.in. Irena Kwiatkowska, Piotr Kraśko, Olaf Lubaszenko, Katarzyna Chałasińska-Macukow, Dorota Sumińska, Małgorzata Kidawa-Błońska, Maria Dąbrowska, Eugenia Umińska, Barbara Drapińska, Ewa Podleś, Krystyna Wańkowicz.

Historia szkoły[1][edytuj | edytuj kod]

Początki szkoły sięgają roku 1874, kiedy to powstała prywatna pensja dla dziewcząt Izabeli Smolikowskiej. W roku 1896 pensja przeszła na własność Pauliny Hewelke, która prowadziła ją aż do upaństwowienia. Na przełomie XIX i XX wieku, pensja Pauliny Hewelke była jedną z pierwszych, w których lekcje prowadzono po polsku. Wśród ówczesnych nauczycieli byli między innymi polonista Adam Kryński, współautor wielkiego Słownika Języka Polskiego, czy geograf Wacław Nałkowski.

W tamtych latach w gimnazjum nauki pobierała autorka Nocy i dni Maria Dąbrowska. Istnieje bardzo prawdopodobne przypuszczenie, iż pensja p. Hewelke służyła Bolesławowi Prusowi za pierwowzór pensji pani Latter z Emancypantek. Pensja mieściła się wtedy na rogu ulic Marszałkowskiej i Sienkiewicza, a Prus pracował naprzeciwko, w gmachu Gebethnera i Wolffa.

Po upaństwowieniu w roku 1919 szkoła otrzymała imię, które nosi do dziś. Dyrekcję objęła p. Helena Goska i prowadziła gimnazjum do 1933, kiedy to dyrektorką została dr Władysława Hoszowska, kierująca szkołą do 1944 roku.

W latach międzywojennych w Państwowym Gimnazjum i Liceum im. Klementyny z Tańskich Hoffmanowej nie tylko uczono sztuki zdobywania wiedzy, ale dbano także o wyrobienie postaw moralnych i obywatelskich uczennic, rozbudzenie i ugruntowanie ich osobistych zainteresowań i talentów. Z grona uczennic Liceum Hoffmanowej wyszły znane artystki – między innymi znakomita skrzypaczka Eugenia Umińska, a także wybitne aktorki: Barbara Drapińska i Irena Kwiatkowska.

Przez cały okres okupacji hitlerowskiej szkoła nie przerwała pracy. W roku 1939 naukę podjęto z jednomiesięcznym opóźnieniem, 5 października 1939 r. w lokalu przy ul. Mazowieckiej, a półtora miesiąca potem powrócono do własnego budynku. Po zamknięciu przez Niemców polskich szkół średnich, grono pedagogiczne pod kierownictwem dr Hoszowskiej natychmiast przystąpiło do organizowania tajnych kompletów. Zaczęły one działalność 1 grudnia 1939 r. i nie przerwały jej aż do wybuchu powstania warszawskiego. Szkoła funkcjonowała pod różnymi oficjalnymi szyldami, które miały odwrócić uwagę Niemców od jej właściwej działalności: Ognisko Świetlicowe przy Wydziale Zarządu Miejskiego, Szkoła Gospodarstwa Domowego, Szkoła Modniarsko-Czapnicza, Szkoła Farbiarsko-Gorseciarska.

W szkole, pomimo zagrożenia ze strony okupanta, przerabiano program licealny, odbywały się tajne egzaminy dojrzałości, wydawano matury. W mieszkaniu dyrektorki, dr Hoszowskiej, miał siedzibę tajny Departament Oświaty, kierowany przez późniejszego – już po wyzwoleniu – wiceministra oświaty, znanego matematyka, prof. Wacława Schayera. Wiele uczennic brało czynny udział w walce podziemnej. Szczególnie wyróżniały się harcerki z działającej jeszcze od 1914 roku Pomarańczowej Drużyny. Powstanie przerwało działalność szkoły.

Po odzyskaniu niepodległości, na polecenie władz szkolnych, Liceum Hoffmanowej na nowo zorganizowała jedna z jego najdawniejszych nauczycielek, dr fizyki Agnieszka Podjed, która kierowała szkołą do 1960 r. Wobec zniszczenia w czasie walk dawnego budynku przy ul. Marszałkowskiej, gimnazjum umieszczono w gmachu przy ul. Polnej 46a, skąd w roku 1961 zostało przeniesione do siedziby przy ul. Emilii Plater 29. Od września 2013 roku, IX Liceum Ogólnokształcące wraz z Gimnazjum nr 43 stanowi Zespół Szkół nr 125, z siedzibą przy ulicy Hożej 88 [2]. Wejście do liceum jest od ulicy Wspólnej.

Dyrektorzy szkoły[1][edytuj | edytuj kod]

  • 1874-1896 – Izabela Smolikowska
  • 1896-1919 – Paulina Hewelke
  • 1919-1933 – Helena Goska
  • 1933-1944 – Władysława Hoszowska
  • 1945-1960 – Agnieszka Podjed
  • 1960-1962 – Zbigniew Marciniak
  • 1962-1967 – Stefan Krzysztoszek
  • 1967-1997 – Wacław Wawrzyniak
  • 1997-2007 – Zofia Daruk
  • od 2007 – Zofia Pietrzak – absolwentka liceum

Rankingi[edytuj | edytuj kod]

Miejsce w rankingu Licea warszawskie miesięcznika "Perspektywy"[3]:

  • 2010 - 8.
  • 2009 - 8.
  • 2008 - 9.
  • 2007 - 12.
  • 2006 - 9.
  • 2005 - 12.
  • 2004 - 13.
  • 2003 - 19.
  • 2002 - 12.
  • 2001 - 18.

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Historia szkoły
  2. Organizacja szkoły (pol.). www.hoffmanowa.pl. [dostęp 2014-05-29].
  3. licea.perspektywy.pl