I bitwa pod Ignacewem

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Bitwa pod Ignacewem
Powstanie styczniowe
Bitwa pod Ignacewem.jpg
Czas 8 maja 1863
Miejsce Ignacewo
Terytorium Królestwo Kongresowe
Wynik zwycięstwo Rosjan
Strony konfliktu
 powstańcy styczniowi  Imperium Rosyjskie
Dowódcy
Edmund Taczanowski Andrzej Brunner
Krasnokucki
Siły
1100 żołnierzy i 3 działa 2000 żołnierzy i 6 dział
Straty
160 żołnierzy nieznane
Powstanie styczniowe

1863 r.: Ciołków (22 I)Szydłowiec (23 I)Lubartów (23 I)Węgrów (3 II)Wąchock (3 II)Rawa (4 II)Sosnowiec (6-7 II)Siemiatycze (6-7 II)Słupcza (8 II)Święty Krzyż (12 II)Miechów (17 II)Staszów (17 II)Krzywosądz (19 II)Nowa Wieś (I) (21 II)Dobra (24 II)Małogoszcz (I) (24 II) - Panki (26 II)Mrzygłód (1 III)Pieskowa Skała (4 III)Skała (5 III)Chroberz (17 III)Grochowiska (18 III)Igołomia (21 III) - Radoszewice i Kiełczygłów (27 III)Krasnobród (24 III)Praszka (11 IV)Buda Zaborowska (14 IV)Borowe Młyny (16 IV)Gorenice (20/21 IV)Ginietyny (21 IV)Golczowice (22 IV)Wąsosz (23 IV)Jaworznik (24 IV)Nowa Wieś (II) (26 IV)Pyzdry (29 IV)Kobylanka (1-6 V)Pobiednik Mały (4 V)Stok (4-5 V)Krzykawka (5 V)Birże (7-9 V)Ignacewo (I) (8 V)Huta Krzeszowska (11 V)Horki (17-25 V)Koniecpol (25 V)Salicha (26 V)Chruślina (I) (30 V)Nagoszewo (2-3 VI)Ignacewo (II) (8 VI)Lututów (15 VI)Góry (18 VI)Komorów (20 VI)Janów (6 VII)Świerże (9 VII)Ossa (10 VII)Rudniki (27 VII)Chruślina (II) (4 VIII)Depułtycze (5 VIII)Żyrzyn (8 VIII)Złoczew (20 VIII)Fajsławice (24 VIII)Sędziejowice (26 VIII)Kruszyna (29 VIII)Panasówka (3 IX)Batorz (6 IX)Małogoszcz (II) (16IX)Czarnca (24 IX)Mełchów (30 IX)Wiewiec (6 X)Rybnica (20 X)Łążek (22 X)Opatów (I) (25 XI)Brody (2 XII)Sprowa (4 XII)Mierzwin (5 XII)Huta Szczeceńska (9 XII)Janik (16 XII)
1864 r.: Iłża (17 I) - Lipa (15 II)Opatów (II) (21 II)Wąchock (15 III)

Bitwa pod Ignacewem miała miejsce 8 maja 1863 roku podczas powstania styczniowego.

Oddział Edmunda Taczanowskiego liczący 1100 żołnierzy, w tym 500 pieszych strzelców, 550 kosynierów i 50 jeźdźców[1]. oraz 3 działa znajdował się 8 maja w Ignacewie. Pozycja oddziału Taczanowskiego była mocna, gdyż była otoczona szańcami i zasiekami, a ponadto wieś leżała wśród lasów. Lewe skrzydło sił powstańczych było oparte o bagno.

Przeciwko Polakom szedł ścigający ich oddział generała Brunnera, który po połączeniu się z generałem Krasnokuckim liczył około 2000 żołnierzy i 6 dział.

Początkowo Polacy odparli natarcie rosyjskich kolumn, jednak Rosjanie wkrótce znaleźli przejście przez bagna i uderzyli na otwarte lewe skrzydło wojsk powstańczych, wciąż kontynuując natarcie od czoła. Po przełamaniu lewego skrzydła polskiego Rosjanie wdarli się do wsi i rozbili oddział Taczanowskiego.

Polacy stracili w bitwie 160 żołnierzy których pochowano w zbiorowej mogile w Ignacewie[2].

Bitwa pod Ignacewem w kulturze[edytuj | edytuj kod]

Starciu pod Ignacewem swój obraz poświęcił Juliusz Kossak (Bitwa pod Ignacewem, przed 1893).

Przypisy

  1. jednym z tych jeźdźców był Franciszek Nawrocki (Jakub Nawrot) organizator oddziałów z rejonu Baszkowa i Konarzewa, który wydostał z pola bitwy rannego dowódcę Edmunda Taczanowskiego
  2. Ignacewo - zbiorowa mogiła powstańców styczniowych

Literatura[edytuj | edytuj kod]

  • Mała Encyklopedia Wojskowa, 1967, wydanie I.