I bitwa pod Ypres

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
I bitwa pod Ypres
I wojna światowa
First Battle of Ypres - Map.jpg
I bitwa pod Ypres
Czas 19 października22 listopada 1914
Miejsce okolice miasta Ypres
Terytorium Belgia
Wynik zwycięstwo Ententy
Strony konfliktu
 Wielka Brytania,
 Francja,
 Belgia
 Cesarstwo Niemieckie
Dowódcy
John French
Ferdinand Foch
Erich von Falkenhayn
Straty
108 tys. (Anglia 58 tys. Francja 50 tys.) 130 tys.
Multimedia w Wikimedia Commons Multimedia w Wikimedia Commons

I bitwa pod Ypres – pierwsza większa bitwa I wojny światowej w roku 1914. Część tzw. wyścigu do morza.

Brytyjski Korpus Ekspedycyjny pod wodzą marszałka Johna Frencha został przerzucony na północ i zasilony dwiema nowymi dywizjami, które właśnie wylądowały w Belgii. W pobliżu miasta Ypres napotkano i zatrzymano oddziały niemieckie. Belgowie otworzyli śluzy rzeki Yser, zalewając nisko położone tereny i powstrzymując Niemców przed dalszym marszem. Miasto Ypres zostało zniszczone atakami lotniczymi i artyleryjskimi.

Niemcy nazwali bitwę "rzezią niewiniątek" (niem. Kindermord). Armie niemieckie składały się głównie z młodych ochotników, studentów. Poniosły one wielkie straty w starciu z mniejszymi, ale bardziej doświadczonymi oddziałami brytyjskimi, wśród których było wielu weteranów II wojny burskiej. W skład korpusu brytyjskiego wchodzili także żołnierze z Indii. Brytyjski Korpus Ekspedycyjny został mocno osłabiony podczas I bitwy pod Ypres, ale dała ona aliantom czas na przegrupowanie sił.

W 1917, żołnierze alianccy walczący pod Ypres, zostali odznaczeni orderem Mons Star. Ostatni z nich, Alfred Anderson, zmarł w listopadzie 2005 roku.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]