I synod w Bradze

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

I synod w Bradze miał miejsce w 561 roku. Wzięło w nim udział ośmiu biskupów z terenów Galicji i Luzytanii, którzy powzięli dwadzieścia dwie uchwały. Jednym z ważniejszych celów synodu była dyskusja nad pryscylianizmem.

Na synodzie uchwalono: w kościołach powinien obowiązywać ten sam ryt, na czuwaniach i mszach powinno głosić się te same nauki; biskupi i księża powinni pozdrawiać ludzi mówiąc Pan z Wami, ludzie odpowiadać I z duchem Twoim; msze powinny być odprawiane w porządku rzymskim; sposób udzielania chrztu nie powinien być zmieniony, biskupi powinni zasiadać za metropolitą według zasady starszeństwa; biskupi nie powinni wyświęcać członków innych diecezji bez listów polecających od ich biskupów; w kościele nie powinno się śpiewać nic po za Psalmami i fragmentami z Biblii; wszyscy duchowni którzy powstrzymują się od spożywania mięsa muszą jeść warzywa gotowana na mięsie aby zdjąć z siebie odium podejrzeń o sprzyjanie pryscylianizmowi, Ci którzy tego nie uczynią będą ukarani ekskomuniką; samobójcy i katechumeni powinni być chowani bez wielkich uroczystości, nikt nie powinien być chowany w kościele; księża powinni udzielać namaszczeń i błogosławieństw krzyżmem. Kanony 9 i 10 synodu zabraniają praktyk astrologicznych a kolejne stanowczo potępiają pryscylianizm.

Źródła[edytuj | edytuj kod]