I wojna kappelska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Mleczna zupa kappelska - obraz Alberta Ankera

I wojna kappelska - konflikt zbrojny pomiędzy miastami katolickimi i protestanckimi w Szwajcarii. Wojna zakończyła się pojednawczym, słynnym w Szwajcarii posiłkiem dla zwaśnionych stron (tzw. mleczną zupą kappelską - niem. Kappeller Milchsuppe).

W roku 1529 reformator zuryski Huldrych Zwingli w sojuszu z Konstancją założył dla ochrony wiary ewangelickiej tzw. Sojusz chrześcijańskiego prawa obywatelskiego. Porozumienie to skierowane było z jednej strony przeciwko Austrii, z drugiej zaś przeciw miastom katolickim w Szwajcarii: Lucernie, Uri, Schwyz i Unterwalden. Miasta te przy wsparciu Austrii założyły w odpowiedzi tzw. Konfederację Chrześcijańską. W centrum sporu stało księstwo Sankt Gallen oraz okoliczne miejscowości m.in. Turgowia. Zwingli zamierzał zdobyć owe ziemie przy użyciu wojska i cały czas poszukiwał powodu do wojny.

W maju 1528 r. mieszkańcy Zurychu stracili katolickiego oficera, rok później spalili na stosie księdza reformanckiego J. Keysera. Dopiero po wyznaczeniu namiestnikiem w Baden obywatela Unterwalden, w dniu 8 czerwca 1529 roku Zurych wypowiedział wojnę miastom konfederacji. Wojska zuryskie pomaszerowały w kierunku miejscowości Kappel nad rzeką Albis, zajmując miasteczko Thurgau oraz okolice Sankt Gallen.

Do walk jednak nie doszło. 26 czerwca doszło do zawarcia pierwszego pokoju kappelskiego, na mocy którego ustalono, że każdą gminę zamieszkiwać będzie ludność wyznania katolickiego lub protestanckiego stanowiąca większość na tych terenach. Pokój nie trwał jednak długo, a kolejne nieporozumienia między wyznawcami nowej i starej wiary doprowadziły do kolejnej wojny w roku 1531.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]