Ian Gilmour

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ian Gilmour
Data i miejsce urodzenia 8 lipca 1927
Londyn
Data i miejsce śmierci 21 września 2007
Middlesex
Wielka Brytania Minister obrony
Przynależność polityczna Partia Konserwatywna
Okres urzędowania od 8 stycznia 1974
do 4 marca 1974
Poprzednik lord Carrington
Następca Roy Mason

Ian Hedworth John Little Gilmour, baron Gilmour of Craigmillar (ur. 8 lipca 1927 w Londynie, zm. 21 września 2007 w hrabstwie Middlesex), najstarszy syn sir Johna Little Gilmoura, 2. baroneta i Victorii Cadogan, córki wicehrabiego Chelsea, polityk Partii Konserwatywnej i dziennikarz.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Kształcił się w Eton College i w Balliol College na Uniwersytecie w Oksfordzie. W latach 1944-1947 służył w Grenadier Guards. Później został dziennikarzem i adwokatem (w 1952 r. rozpoczął praktykę w Inner Temple w Londynie). W latach 1954-1959 był właścicielem i redaktorem magazynu The Spectator.

W 1962 r., w wyniku wyborów uzupełniających, dostał się do Izby Gmin z ramienia Partii Konserwatywnej. Reprezentował okręg wyborczy Central Norfolk. W 1974 r. zmienił okręg na Chesham and Amersham. W parlamencie zasiadał aż do swojego przejścia na emeryturę w 1992 r.

Gilmour dał się poznać jako zwolennik zniesienia kary śmieci, depenalizacji aborcji i homoseksualizmu oraz członkostwa Wielkiej Brytanii w EWG. W rządzie Edwarda Heatha pełnił różne funkcje w ministerstwie obrony. Najpierw był parlamentarnym podsekretarzem stanu ds. armii (1970-1971), ministrem stanu ds. zamówień obronnych (1971-1972), ministrem stanu ds. obrony (1972]-1974) i wreszcie ministrem obrony (1974). Od 1973 r. był również członkiem Tajnej Rady.

Po przegranych przez konserwatystów wyborach 1974 r. Gilmour został członkiem Conservative Research Department. Razem z Chrisem Pattenem odpowiadał za przygotowanie manifestu wyborczego konserwatystów na wybory w październiku 1974 r., które jednak zostały przez Partię Konserwatywną przegrane. Kiedy liderem konserwatystów została Margaret Thatcher Gilmour został ministrem spraw wewnętrznyuch w gabinecie cieni, w 1976 r. głównym mówcą opozycji ds. obrony. W rządzie Thatcher od 1979 r. pełnił funkcję Lorda Tajnej Pieczęci i reprezentował rząd w Izbie Gmin, odpowiadając za sprawy zagraniczne. Zastępował w Izbie Gmin ministra spraw zagranicznych, lorda Carringtona, który działał w Izbie Lordów. Na tym stanowisku Gilmour brał udział w negocjacjach dotyczących zmniejszenia brytyjskich składek w EWG i przyznania niepodległości Zimbabwe.

Gilmour nie nawiązał dobrych relacji z premier Thatcher, co zaowocowało utratą stanowisk rządowych w 1981 r. W 1989 r. został wprawdzie wybrany przez szeregowych deputowanych jako potencjalny lider Konserwatystów, ale Gilmour, aż do emerytury, nie był aktywnym graczem na brytyjskiej scenie politycznej. W wyborach na lidera konserwatystów w 1990 r. poparł sir Anthony'ego Meyera, który przegrał jednak z Johnem Majorem. W 1992 r. Gilmour otrzymał dożywotni tytuł parowski barona Gilmour of Craigmillar. Od śmierci ojca w 1977 r. był również baronetem. Zmarł po krótkiem chorobie w 2007 r. Nowym baronetem został jego najstarszy syn, David.

Gilmour był politykiem proeuropejskim i przeciwnikiem działań rządu Margaret Thatcher. Wyraz swojemu niezadowoleniu z działań pani premier dawał wyraz w książkach (Dancing with Dogma, Whatever Happened to the Tories) i licznych artykułach, publikowanych min. w London Review of Books.

Rodzina[edytuj | edytuj kod]

10 lipca 1951 r. w Londynie Ian poślubił Caroline Margaret Montagu-Douglas-Scott (17 listopada 1927 - 17 października 2004), córkę Waltera Montagu-Douglasa-Scotta, 8. księcia Buccleuch, i Vredy Lascelles, córki majora Williama Franka Lascellesa. Ian i Caroline doczekali się 4 synów i córki:

  • David Robert Gilmour (ur. 14 listopada 1952), ożenił się z Sarah Bradstock i ma dzieci
  • Oliver John Gilmour (ur. 18 grudnia 1953), ożenił się z Katherine Grenfell i ma dzieci
  • Christopher Simon Gilmour (ur. 22 września 1956), ożenił się z Mardi Haynes i ma dzieci
  • Jane Victoria Gilmour (ur. 22 marca 1959), wyszła za Petera Johna Pleydella-Bouviere i ma dzieci
  • Andrew James Gilmour (ur. 1964), ożenił się z Emmą Williams, nie ma dzieci

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]