Ibn Durajd

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Ibn Duraid)
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ibn Durajd
Data i miejsce urodzenia 837, Basra
Data i miejsce śmierci 12 sierpnia 934, Bagdad
Narodowość arabska
Dziedzina sztuki poezja

Ibn Durajd Abu Bakr Muhammad al-Azdi ( ur. 837 w Basrze, zm. 12 sierpnia 934 w Bagdadzie) - arabski poeta, filolog i leksykograf.

Ibn Durajd jest autorem obszernego słownika języka arabskiego Dżamharat fi al-lugha. Zbierał i pisał opowiadania o życiu Beduinów, opracowując zebrany materiał od strony filologicznej. Popularyzował w swym słowniku wyrażenia archaiczne, tworzył własne neologizmy, itp.[1]

W elegii Al Maksûra (kilkakrotnie wyd. tłum. i koment., np. przez Boisena (1828), Durajd opisuje zmienność szczęścia. Podręcznik genealogiczno–etymologiczny (wyd. Wüstenfeld 1854), poszczególne pisma słownikarskie (wyd. Thorbecke 1882 i W. Wright w Opuscula arabica“ 1859) i in.

Przypisy

  1. J. Bielawski, Klasyczna literatura arabska, s. 149.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • J. Bielawski, Historia literatury arabskiej. Zarys, Warszawa 1968, s. 167-168.
  • J. Bielawski, Klasyczna literatura arabska, Warszawa 1995, s. 149-150.
  • Wielka Ilustrowana Encyklopedia Gutenberga (1934-1939)