Ibrahim I ibn al-Aghlab

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Ibrahim I ibn al-Aghlab (arab. إبراهيم بن الأغلب) (ur. 756 - zm. 812) był pierwszym emirem z dynastii Aghlabidów w Ifrikiji w latach 800-812.

Był synem al-Aghlaba, który z powodzeniem stłumił pod koniec VIII wieku bunt charydżytów w Ifrikiji. W 800 Ibrahim został emirem i założył dynastię Aghlabidów, Jako dziedziczny władca został uznany przez kalifa Haruna ar-Raszida.

Po spacyfikowaniu kraju założył rezydencję w al-Abbasiji by trzymać się z dala od niespokojnych prawników z Kairuanu, którzy zawsze byli gotowi podburzyć lud do buntu. Utworzył straż przyboczną złożoną z 5 000 murzyńskich niewolników po to by uniknąć całkowitej zależności od arabskich oddziałów. Jej przydatność poświdczyły bunty arabskich wojsk w 802, 805 i 810. Ibrahim rozwinął struktury silnej administracji państwowej, która położyła fundamenty dobrobytu Ifrikiji w następnym stuleciu.

Jego następcą został jego syn Abdallah I ibn Ibrahim (812-817).

Poprzednik
Był założycielem dynastii
Emir Aghlabidów
800 - 812
Następca
Abdallah I ibn Ibrahim