Ibsan

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
XVI-wieczny wizerunek Ibsana

Ibsan (hebr. אִבְצָן) – postać biblijna, jeden z sędziów Izraela, opisany w Księdze Sędziów (Sdz 12,8-10).

Objął rządy nad Izraelem po śmierci Jeftego. Według Biblii pochodził z Betlejem, utożsamianym powszechnie przez biblistów z Betlejem w Galilei (stąd przypuszczenie, iż należał do plemienia Zebulona). Miał trzydziestu synów i trzydzieści córek, które wydał za mąż „poza granicami”. Nie ma pewności, czy chodzi tu o mężczyzn z innego plemienia izraelskiego, czy o cudzoziemców[1]. Zmarł po siedmiu latach rządów i został pochowany w rodzinnym mieście. Rządy po nim objął Elon.

W Talmudzie został utożsamiony z Boozem[2].

Przypisy

  1. Barry G. Webb, The Book of Judges, Wm. B. Eerdmans Publishing, Grand Rapids 2012, s. 344.
  2. hasło IBZAN (ang.). W: Jewish Encyclopedia [on-line]. [dostęp 2013-07-10].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Israel P. Loken, The Old Testament Historical Books. An Introduction, Xulon Press 2008.