Icchak Meir Alter

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Icchak Meir Alter
Lata życia ur. 1798, zm. 1866
1. cadyk ger
Okres urzędowania od 1859
do 1866
Następca Henoch Henich Kohen Lewin
Zabezpieczony fragment budynku Żydowskiego Domu Studiów Religijnych i Modlitwy przy ul. Żelaznej 57 w Warszawie, w którym znajdowała się synagoga Icchaka Altera

Icchak Meir Rothenberg Alter (jid. יצחק מאיר אלטער; ur. 1798 w Magnuszewie, zm. 10 marca 1866 w Górze Kalwarii) – polski rabin, talmudysta, założyciel i pierwszy cadyk chasydzkiej dynastii Ger.

Nazywany przez swoich zwolenników reb Icie Majer, Mądry RIM (akronim od Rabbi Icchak Meir) lub Chidusze ha-Rim.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Icchak Meir Alter urodził się w Magnuszewie. Był synem Izraela z Góry Kalwarii. Już w dzieciństwie wyróżniał się błyskotliwością i oryginalnością przemyśleń. Nauki pobierał u Israela Hopsztajna z Kozienic, Simchy Bunema z Przysuchy, a następnie u Menachema Mendla Morgensterna z Kocka. Po śmierci cadyka Morgensterna w 1859 roku, Alter skupił wokół siebie większość jego uczniów. Ten rok uznaje się za powstanie chasydzkiej dynastii Ger. Od 1843 roku był honorowym członkiem rabinatu warszawskiego, co umocniło wpływy chasydyzmu na tym terenie. W Warszawie przez pewien czas prowadził założoną przez siebie synagogę oraz jesziwę, znajdujące przy Żelaznej 57[1].

Alter za najważniejszy obowiązek uznawał studiowanie Tory, podkreślał radość, ją niesie nauka talmudyczna, nie uznawał cudów oraz przeciwstawiał się wierze w cudotwórczą moc cadyka, nie przyjmował datków od swoich zwolenników. Utrzymywał się z wyrobu i handlu tabaką, czym zajmowała się jego żona. Angażował się w działalność polityczną, m.in. walczył o zniesienie ukazu o kantonistach.

Icchak Meir Alter zmarł 10 marca 1866. Został pochowany w ohelu na cmentarzu żydowskim w Górze Kalwarii. Jego wydane pośmiertnie w 1875 roku w Warszawie dzieło "Chidusze ha-Rim" było jedną z ważniejszych prac dotyczących rytuału judaizmu i lekturą w polskich jesziwach. Był także autorem kilku tomów komentarzy do Talmudu.

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Od 1811 roku żoną Altera była Feigele Lipszyc, córką Moszego Lipszyca, z którą miał 14 dzieci. Wieku dorosłego dożył tylko jeden syn: Abraham Mordechaj oraz trzy córki: Cyna Pesia, Lea Hudes and Estera.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Eleonora Bergman: „Nie masz bóżnicy powszechnej”. Synagogi i domy modlitwy w Warszawie od końca XVIII do początku XXI wieku. Warszawa: Wydawnictwo DIG, 2007, s. 141. ISBN 978-83-7181-391-7.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]