Icehouse

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Icehouseaustralijski zespół rockowy, grający new romantic. Założyli go: Iva Davies (właśc. Ivor Arthur Davies, ur. 22 maja 1955 r. w Wauchope, w Nowej Południowej Walii) – gitara, instrumenty klawiszowe, śpiew, kompozycja, aranżacja, produkcja, teksty; oraz basista Keith Welsh w 1977 r. Pierwszą nazwą zespołu było Flowers, dopiero po wydaniu pierwszej płyty zmienili ją na „Icehouse”.

Skład[edytuj | edytuj kod]

  • Iva Davies,
  • Keith Welsh,
  • John Loyd,
  • Anthony Smiths,
  • Michael Hoste

Historia[edytuj | edytuj kod]

Zaczynali, podobnie jak wiele grup australijskich, od grania coverów znanych przebojów (m.in. T. Rex i Briana Eno). Zdobyli przez to lokalną sławę (jako Flowers) grając na wielu koncertach wokół Sydney.

W 1980 r. podpisali kontrakt z Festival Records i dzięki temu wydali swój pierwszy album: „Icehouse”, który stał się przebojem na muzycznym rynku Australii. Piosenka tytułowa została wydana na singlu i została zauważona w Wielkiej Brytanii (częściowo dzięki niezapomnianemu wideoklipowi). Z tego albumu pochodziły również single: „Can't Help Myself” i „Walls”. Cała płyta została nagrana z użyciem wyłącznie instrumentów klawiszowych.

Kolejnym albumem była płyta „Primitive Man”, na której znalazł się materiał pochodzący częściowo z poprzedniej. Producentem został Keith Forsey, znany ze współpracy m.in. z Simple Minds. Na tym albumie został umieszczony najczęściej do dziś grany w stacjach radiowych hit Icehouse – „Hey, Little Girl”. Natomiast monumentalny utwór – „Great Southern Land” znalazł się na ścieżce dźwiękowej filmu „Młody Einstein” (1981).

W 1985 r. Davies skomponował i nagrał muzykę do przedstawienia Graeme Murphy'ego pt. „Boxes”, wystawionego przez „Sydney Dance Company”.

Trzeci album, „Sidewalk”, był już bardziej mroczny i przepełniony melancholią. Zawierał takie piosenki jak „I Don't Believe Anymore” i „Someone Like You”. Po wydaniu tej płyty zespół wyruszył na tournée do USA, co zostało udokumentowane albumem live – „Measure And Measure”.

Kolejny album, „Man of Colours”, był największym sukcesem komercyjnym zespołu. Znalazły się na nim takie przeboje, jak „Crazy”, czy „Electric Blue” (nagrane z gościnnym udziałem Johna Oatesa z grupy Hall and Oates. Od tego momentu zespół ograniczył swoją działalność na rzecz solowych działań Daviesa.

W 1995 r. Davies znów podjął współpracę z „Sydney Dance Company” przy przedstawieniu „Berlin”. Wraz z pianistą Maxem Lambertem stworzył na potrzeby przedstawienia nowe aranżacje utworów takich artystów jak: David Bowie, Brian Eno, Simple Minds, The Psychedelic Furs, Frank Sinatra, Lou Reed, Roxy Music, XTC, Talking Heads, The Velvet Underground, PiL, The Cure czy Killing Joke. Przedstawienie stało się przebojem aż dwóch sezonów i było jednym z najlepiej sprzedanych przedstawień tego teatru.

W 2003 Davies skomponował ścieżkę dźwiękową do filmu „Master and Commander: The Far Side of the World”.

W czerwcu 2006 r. Davies został wprowadzony do ARIA, australijskiej wersji „Rock and Roll Hall of Fame”.

Dyskografia[edytuj | edytuj kod]

Single[edytuj | edytuj kod]

  • „Can't Help Myself” (1980) #10 AUS
  • „We Can Get Together” (1980) #16 AUS; #62 US
  • „Walls” (1981) #20 AUS
  • „Love In Motion” (1981) #10 AUS
  • „Great Southern Land” (1982) #5 AUS
  • „Hey Little Girl” (1982) #7 AUS; #17 UK; #5 w Niemczech
  • „Street Cafe” (1983) #57 AUS; #62 UK; #28 w Niemczech
  • „Taking The Town” (1984) #29 AUS
  • „Don't Believe Anymore” (1984) #31 AUS
  • „Dusty Pages” (1984) #82 AUS
  • „No Promises” (1986) #30 AUS; #79 US; #72 UK
  • „Baby, You're So Strange” (1986) #14 AUS
  • „Mr. Big” (1986) #18 AUS
  • „Cross The Border” (1986) #65 AUS
  • „Crazy” (1987) #4 AUS, #14 US; #38 UK
  • „Electric Blue” (1987) #1 AUS; #7 US; #53 UK
  • „My Obsesssion” (1988) #12 AUS; #88 US
  • „Man Of Colours” (1988) #28 AUS
  • „Nothing Too Serious” (1988) #29 AUS
  • „Touch The Fire” (1989) #13 AUS; #84 US
  • „Jimmy Dean” (1989) #47 AUS
  • „Big Fun” (1990) #47 AUS
  • „Miss Divine” (1990) #16 AUS
  • „Anything Is Possible” (1990) #49 AUS
  • „Love In Motion” (1992) #94 AUS – nagrany z Chrissy Amphlett z „The Divinyls”
  • „Hey Little Girl” ('97 Remixes, 1997)
  • „Heroes” (2004)

Albumy[edytuj | edytuj kod]

  • Icehouse (1980) wydany pod nazwą Flowers: #4 AUS
  • Primitive Man (1982, później wydany w Wielkiej Brytanii jako Love In Motion): #3 AUS; #64 UK
  • Sidewalk (1984): #8 AUS
  • Measure for Measure (1986): #8 AUS
  • Man of Colours (1987): #1 AUS; #1 w Nowej Zelandii; #48 US; #38 UK
  • Great Southern Land (1989): #2 AUS
  • Code Blue (1990): #5 AUS
  • Masterfile (1992): #25 AUS
  • Big Wheel (1993)
  • The Berlin Tapes (1995, z coverami Lou Reeda, Simple Minds, Davida Bowie, XTC, Psychedelic Furs i innymi)
  • Meltdown (2002)
  • Heroes (2004)

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]