Idź na całość

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Idź na całość
Let's Make a Deal
Rodzaj programu teleturniej
Kraj produkcji  Polska
Język polski
Prowadzący Zygmunt Chajzer, Krzysztof Tyniec
Data premiery 6 września 1997
Lata emisji 1997-2001
Produkcja
Stacja telewizyjna Polsat

Idź na całośćteleturniej emitowany od 6 września 1997 roku do 22 grudnia 2001 roku w TV Polsat. Pierwszym jego prowadzącym był Zygmunt Chajzer, reżyserem Feridun Erol, a scenografem Andrzej Albin. Drugim i ostatnim prowadzącym był Krzysztof Tyniec.

Centralnym elementem teleturnieju był paradoks Monty Halla, którego nazwa pochodzi od nazwiska prowadzącego program Let's make a deal - pierwowzoru programu Idź na całość.

Teleturniej już niespełna miesiąc po debiucie stał się hitem polskiej telewizji. Odcinek emitowany 5 października 1997 roku przyniósł oglądalność 9 mln 267 tys. wyprzedzając najpopularniejszy polski program informacyjny Wiadomości TVP1. Rekordową oglądalność przyniósł jednak odcinek z 25 stycznia 1998 roku który według TNS OBOP oglądało ponad 10,6 mln osób.

Program od września 2000 roku prowadził Krzysztof Tyniec. Zmieniła się czołówka, muzyka, zmodernizowano scenografię. Jednak te zmiany przyczyniły się do spadku oglądalności tego programu i w 2001 roku został on zdjęty z anteny.

Prawdopodobnie wiosną 2014 roku program powróci na antenę TV Puls, obecnie trwają zaawansowane negocjacje. [1]

Zasady[edytuj | edytuj kod]

W grze uczestniczyły osoby wybrane spośród widzów. Polegała ona głównie na podejmowaniu decyzji czy zabrać dotychczas zdobytą nagrodę, czy wymienić ją na inną. Gry były bardzo zróżnicowane, na przykład gracz mógł wymieniać znaną nagrodę na nieznaną lub na odwrót, odsprzedawać lub odkupować nagrody, brać udział w grach losowych, licytacjach, a czasem nawet w konkurencjach sportowych, jak np. rzuty rzutkami do tarczy.

W grze uczestniczyła też nagroda pocieszenia, maskotka, tzw. Zonk, przedstawiająca kota w worku. Wybranie jej oznaczało również utratę pozostałych nagród.

W finale gry uczestniczył gracz, który otrzymał najwyższą nagrodę, lecz mógł on odmówić udziału w finale, wtedy wybierano kolejnego gracza. Finał najczęściej polegał na wyborze nagrody z jednej z trzech "bramek", choć czasem pojawiały się dodatkowe elementy, np. możliwość wymiany na czwartą nagrodę lub odsprzedania wygranej. Zazwyczaj w bramkach był samochód, mniejsza nagroda i Zonk lub samochód i dwie nagrody, ale zdarzały się też inne sytuacje, np. kiedy do wygrania był więcej niż jeden samochód.