Iddin-Dagan

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Iddin-Dagan
król Isin
Okres panowania od ok. 1974 p.n.e.
do ok. 1954 p.n.e.
Dane biograficzne
Dynastia I dynastia z Isin
Ojciec Szu-iliszu
Dzieci Iszme-Dagan
Mapa południowej Mezopotamii w okresie starobabilońskim (ok. 2000-1595 p.n.e.)
Heksagonalna gliniana pryzma z zapisanym na niej jednym z hymnów poświęconych Iddin-Daganowi; zbiory Luwru (AO 8864)

Iddin-Dagan (akad. Iddin-Dagān, zapisywane dI-din-dDa-gan[1], tłum. "Bóg Dagan dał potomstwo"[2]) – trzeci król z I dynastii z Isin, syn i następca Szu-iliszu, ojciec Iszme-Dagana. Jego rządy datowane są na lata ok. 1974-1954 p.n.e. p.n.e. (chronologia średnia)[3][4].

Długość panowania[edytuj | edytuj kod]

Według Sumeryjskiej listy królów Iddin-Dagan panować miał przez 21 (kopie WB 444, P2 i P5) lub 25 (kopia S1) lat[5][6]. Lista królów Ur i Isin daje 21 lat[7].

Panowanie[edytuj | edytuj kod]

Panowanie Iddin-Dagana przypada na okres stabilizacji i pokoju w dziejach królerstwa Isin. Jego zachowane "nazwy roczne" nie wspominają żadnych wojen i dotyczą przede wszystkim jego działalności religijnej[3]. Władca ten znany jest też z utworów literackich powstałych za jego rządów, głównie z Hymnu do bogini Ninisiny, w którym opisany został przebieg mezopotamskiego święta Nowego Roku z obrzędem "świętych zaślubin" bogini z władcą[3].

Przypisy

  1. Czasem imię to zapisywane jest bez determinatywu boskiego dingir na początku; Thorkild Jacobsen, The Sumerian ..., s. 124, przypis 344.
  2. hasło nadānu, The Assyrian Dictionary, tom 11 (N/1), The Oriental Institute, Chicago 1980, s. 49.
  3. 3,0 3,1 3,2 hasło Iddin-Dagan, w: Gwendolyn Leick, Who's Who..., s. 76.
  4. Marc Van De Mieroop, A History..., s. 282.
  5. Thorkild Jacobsen, The Sumerian ..., s. 124, przypis 347.
  6. "The Sumerian king list (transliteration)" na stronie Electronic Text Corpus of Sumerian Literature (ETCSL) (wiersze 359-360)
  7. A.K. Grayson, Königslisten und Chroniken. B. Akkadisch, w: Reallexikon der Assyriologie, tom VI (Klagesang-Libanon), Walter de Gruyter, Berlin - New York 1980-83, s. 90.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • hasło Iddin-Dagan, w: Gwendolyn Leick, Who's Who in the Ancient Near East, London and New York 2002, s. 76.
  • Marc Van De Mieroop, A History of the Ancient Near East ca. 3000-323 BC, Blackwell Publishing, 2004.
  • Thorkild Jacobsen, The Sumerian King List, Assyriological Studies 11, The University of Chicago Press, Chicago - London 1939.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]


Poprzednik
Szu-iliszu
król Isin
ok. 1974-1954 p.n.e.
Następca
Iszme-Dagan