Iddingsyt
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Iddingsyt | |||
|
|||
| Właściwości chemiczne i fizyczne | |||
| Skład chemiczny | MgO·Fe2O3·3SiO2·4H2O[1] | ||
| Twardość w skali Mohsa | 3,0 | ||
| Układ krystalograficzny | rombowy[1] | ||
| Gęstość minerału | 2,50-2,84 g/cm³ | ||
| Właściwości optyczne | |||
| Barwa | rdzawa, czerwonobrunatna, czasami zielonawa | ||
Iddingsyt – minerał należący do gromady krzemianów.
Nazwa minerału pochodzi od nazwiska amerykańskiego petrologa Josepha Paxson Iddingsa (1857-1920)[2].
Spis treści |
Właściwości [edytuj]
Występuje w skupieniach blaszkowych, płytkowych. W cienkiej płytce wykazuje pleochroizm. Jest silnie dwójłomny.
Żelazowa odmiana antygorytu, tworząca pseudomorfozy po oliwinie. Forma przejściowa oliwinu do tlenków i wodorotlenków żelaza (hematytu i goethytu) wymieszanych z minerałami ilastymi.
Występowanie [edytuj]
Występuje w paleo-bazaltach (melafirach), w skałach zasadowych (wulkanitach): bazaltach, bazanitach, limburgitach.
W Polsce znany jest z melafirów okolic Krzeszowic, Alwerni oraz z bazaltów dolnośląskich.
Przypisy
- ↑ 1,0 1,1 Iddingsite mineral information and data (ang.). Mindat.org. [dostęp 2012-02-06].
- ↑ Iddingsite Mineral Data (ang.). WebMineral.com. [dostęp 2012-02-06].
Bibliografia [edytuj]
- A. Bolewski, A. Manecki: Mineralogia szczegółowa, Wyd. PAE W-wa 1993
- A. Bolewski: Mineralogia szczegółowa, Wyd. Geologiczne W-wa 1965
