Iddingsyt

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Iddingsyt
Próbka perydotytu; przykład przekształcania oliwinu (zielony) w iddingsyt (brązowy) w procesie wietrzenia chemicznego.
Próbka perydotytu; przykład przekształcania oliwinu (zielony) w iddingsyt (brązowy) w procesie wietrzenia chemicznego.
Właściwości chemiczne i fizyczne
Skład chemiczny MgO·Fe2O3·3SiO2·4H2O[1]
Twardość w skali Mohsa 3,0
Układ krystalograficzny rombowy[1]
Gęstość minerału 2,50-2,84 g/cm³
Właściwości optyczne
Barwa rdzawa, czerwonobrunatna, czasami zielonawa

Iddingsytminerał należący do gromady krzemianów.

Nazwa minerału pochodzi od nazwiska amerykańskiego petrologa Josepha Paxson Iddingsa (1857–1920)[2].

Właściwości[edytuj | edytuj kod]

Występuje w skupieniach blaszkowych, płytkowych. Jest izotropowy optycznie, a pod mikroskopem w płytkach cienkich wykazuje ściemnianie proste[3] oraz pleochroizm. Jest silnie dwójłomny.Jest żelazową odmianą antygorytu, tworzącą pseudomorfozy po oliwinie. Forma przejściowa oliwinu do tlenków i wodorotlenków żelaza (hematytu i goethytu) wymieszanych z minerałami ilastymi.

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Występuje w paleo-bazaltach (melafirach), w skałach zasadowych (wulkanitach): bazaltach, bazanitach, limburgitach.

W Polsce znany jest z melafirów okolic Krzeszowic, Alwerni oraz z bazaltów dolnośląskich.

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Iddingsite mineral information and data (ang.). Mindat.org. [dostęp 2012-02-06].
  2. Iddingsite Mineral Data (ang.). WebMineral.com. [dostęp 2012-02-06].
  3. M. Borkowska, K. Smulikowski: Minerały skałotwórcze. Warszawa: Wyd. Geologiczne, 1973, s. 155-156.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • A. Bolewski, A. Manecki: Mineralogia szczegółowa, Wyd. PAE W-wa 1993
  • A. Bolewski: Mineralogia szczegółowa, Wyd. Geologiczne W-wa 1965