Identyfikator użytkownika

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Identyfikator użytkownika (ang.) user identifier, dalej: identyfikator – nazwa przypisana określonemu użytkownikowi. Używany jest podczas logowania, umożliwia uprawniony dostęp do danego komputera, systemu bądź sieci.

Identyfikator jest ciągiem znaków o ograniczonej długości, wybranych z określonego zestawu znaków.

Do identyfikatora przypisane jest konto użytkownika oraz ściśle określone uprawnienia, jakie ma dany użytkownik.

Identyfikatorami mogą też posługiwać się programy komputerowe, występując w roli użytkowników.

Główną cechą identyfikatora jest jego unikalność w ramach danego systemu informatycznego.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

  • login – alternatywne określenie identyfikatora użytkownika
  • UID – numeryczny identyfikator użytkownika