Idiolekt

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Idiolekt (gr. ἴδιος idios "własny, swoisty" + λέξις leksis "mowa") - swoisty język danego użytkownika języka w danym okresie jego rozwoju. Różnice dotyczą w mniejszym stopniu gramatyki, w większym cech leksykalnych i fonetycznych[1]. Kształtuje się pod wpływem przynależności użytkownika do grupy społecznej, tradycji rodzinnych, wykształcenia, gustu stylistycznego.

Odgrywa ważną rolę w dialektologii, która często uznaje idiolekty poszczególnych użytkowników za punkt wyjścia do opisu jakiejś gwary. Od badania własnego idiolektu rozpoczynają badania ojczystego języka zwolennicy gramatyki generatywnej[1].

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Kazimierz Polański: Idiolekt. W: Kazimierz Polański: Encyklopedia językoznawstwa ogólnego. Wrocław: Ossolineum, 1999, s. 243. ISBN 8304046806.