Idris I (Libia)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy króla Libii. Zobacz też: inni władcy o tym imieniu.
Idris I
إدريس الأول

Jego Wysokość Król Libii
IdrisI3.jpg
Libia Król Libii
Okres panowania od 24 grudnia 1951
do 1 września 1969
Następca obalenie monarchii
Emir Cyrenajki
Okres panowania od 1917
do 24 grudnia 1951
Następca on sam jako król Libii
Emir Trypolitanii
Okres panowania od 1929
do 24 grudnia 1951
Następca on sam jako król Libii
Dane biograficzne
Dynastia Sanusi
Urodziny 13 marca 1890
w Al-Dżaghbub
Śmierć 25 maja 1983
w Kairze
Ojciec Muhammad al-Mahdi as-Sanusi
Matka A’isza bint Ahmad as-Sirt
Żona Fatima asz-Szarif
Odznaczenia
Wielki Mistrz Orderu Idrisa I (Libia) Wielka Wstęga Orderu Nilu (Egipt) Krzyż Wielki Legii Honorowej (Francja) Krzyż Wielki Orderu Zbawiciela (Grecja) Order Imperium Osmańskiego I klasy Kollana Orderu Al-Husajna Ibn Alego (Jordania) Wielka Wstęga Narodowego Orderu Cedru (Liban) Wielka Wstęga Orderu Niepodległości (Tunezja) Rycerz Komandor Orderu Imperium Brytyjskiego Order Zasługi Republiki Włoskiej I Klasy
Galeria w Wikimedia Commons Galeria w Wikimedia Commons

Idris I (arab. إدريس الأول; właśc. As-Sajjid Muhammad Idris al-Mahdi as-Sanusi; ur. 12 marca 1890 w Al-Dżaghbub, zm. 25 maja 1983 w Kairze) – emir Cyrenajki (1917-1951) i Trypolitanii (1929-1951), pierwszy i jedyny król Libii.

Zarys biografii[edytuj | edytuj kod]

Król Idris (po prawej) z prezydentem Egiptu Naserem

Jego dziadek Muhammad ibn Ali as-Sanusi był założycielem islamskiego sufickiego ruchu religijno-politycznego sanusijja.

24 grudnia 1951 został ogłoszony królem uzyskującej niepodległość Libii, utworzonej z dotychczasowych trzech odrębnych prowincji: Trypolitanii, Cyrenajki i Fazzanu. Jego rządy nie cieszyły się popularnością. 4 sierpnia 1969 abdykował na rzecz swojego bratanka Hasana as-Sanusiego, który miał przejąć rządy w kraju 2 września 1969. Tymczasem dzień wcześniej – 1 września 1969 podczas pobytu Idrisa I na leczeniu w Turcji został on obalony w wyniku wojskowego puczu Mu’ammara al-Kaddafiego. W listopadzie 1971 został skazany in absentia przez Libijski Sąd Ludowy na karę śmierci. Z Turcji udał się do Grecji a stamtąd do Egiptu, gdzie przebywał na wygnaniu do śmierci w 1983. Zmarł w wieku 94 lat i został pochowany w Medynie w Arabii Saudyjskiej.