Idun

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Idun i Jabłka, J. Penrose (1890)

Idun, Iduna, Ithun, Idunna, Idunn (staronord. Iðunn) – bogini wiosny w mitologii skandynawskiej, żona Bragiego, córka karła Svalda. Jej imię znaczyło dosłownie odnawiająca, odmładzająca.[1] Uosabiała porę roku pomiędzy marcem a wrześniem. Opiekowała się koszem ze złotymi jabłkami, który zawsze był pełny. Pozwalały one zachować młodość każdemu, kto je spożył. Idun podawała je tylko bogom na ucztach w Asgardzie. Bogowie dotkliwie odczuli stratę złotych jabłek, kiedy Idunn i jej owoce porwał olbrzym Thjazi. Bogowie natychmiast posiwieli i zaczęli się starzeć. Loki, będący pośrednim sprawcą porwania, zdołał uwolnić Idunn i przywieść do Asgardu wraz z owocami.

Idun pojawia się jeszcze w pieśni Lokasenna w której prosi swoje męża Bragiego by nie reagował na zaczepki Lokiego.[2]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Wikimedia Commons

  1. L.P. Słupnicki, Mitologia skandynawska w epoce wikingów, Kraków 2003, s. 260.
  2. L.P. Słupnicki, Mitologia skandynawska, s. 261.