Ieshige Tokugawa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ieshige Tokugawa
(徳川家重)

Czterdziesty trzeci siogun
dziewiąty siogun siogunatu Tokugawa
Tokugawa Ieshige.jpg
Mon-Tokugawa.png
Mon rodu Tokugawa
Siogun
Okres panowania od 1745
do 1760
Poprzednik Yoshimune Tokugawa
Następca Ieharu Tokugawa
Dane biograficzne
Urodziny 28 stycznia 1712
Śmierć 13 lipca 1761

Ieshige Tokugawa (jap. 徳川家重 Tokugawa Ieshige?, ur. 28 stycznia 1712, zm. 13 lipca 1761) – dziewiąty siogun z dynastii Tokugawa. Rządził od 1745 do 1761.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Pierwszy syn Yoshimune Tokugawy oraz Osumy no kata, córki Okubo Tadanao. Jego dziecięce imię brzmiało Nagatomimaru. W 1725 roku przeszedł genpuku, czyli wejście w wiek dorosły. Jego pierwszą żoną była Nami-no-miya, córka księcia Fushimi-no-miya Kuninagi, natomiast drugą została Okō, córka jednego z dworzan, którzy przenieśli się wraz z pierwszą, wysoko urodzoną małżonką Ieshige z dworu cesarskiego do głównej siedziby siogunatu w Edo. To właśnie druga żona była matką Ieharu, który stał się dziedzicem Ieshige[1].

Panowanie[edytuj | edytuj kod]

Ieshige panował w latach 1745-1760. Z zapisów historycznych wiadomo, że cierpiał na przewlekłą chorobę i poważne wady wymowy. Do dziś wielu historyków uważa decyzję Yoshimune, aby to Ieshige był jego następcą, za kontrowersyjną, skoro mógł wybrać jednego z jego młodszych braci Munetake Tokugawa lub Munetada Tokugawa, którzy wydawali się bardziej odpowiednimi kandydatami na to stanowisko. Yoshimune oparł się jednak na konfucjańskiej zasadzie primogenitury. Przeszedł w stan spoczynku w 1745, aby zapewnić, że nikt nie będzie dążył do zagrożenia pozycji przywódczej Ieshige, który panował do 1760 roku.

Ieshige nie był zainteresowany rządzeniem i przekazał pełnomocnictwa szambelanowi Ōoka Tadamitsu (1709-1760). Sam oficjalnie wycofał się w 1760 roku, stając się ō-gosho[2] (siogunem w stanie spoczynku). Swoim następcą mianował swojego najstarszego syna, Ieharu, który został dziesiątym siogunem. Ieshige zmarł rok później.

Za czasów panowanie Ieshige kraj był nękany przez korupcję, klęski żywiołowe, okresy głodu, a niezdarność władcy w rozwiązywaniu tych problemów bardzo osłabiła pozycję klanu Tokugawa.

Pamiątkowy pomnik Ieshige w świątyni Zōjō-ji

Ieshige zmarł w 1761 roku. Jego pośmiertne imię brzmi Junshin-in, a grób znajduje się w mauzoleum rodziny Tokugawa, w świątyni buddyjskiej Zōjō-ji, położonej w Shiba, części tokijskiej dzielnicy Minato. Jego szczątki ekshumowano i poddano badaniom naukowym w latach 1958-1960. Okazało się, że zęby są krzywe i zdeformowane, co potwierdza historyczne doniesienia na temat wad wymowy Ieshige.

Ery bakufu Ieshige[edytuj | edytuj kod]

Lata rządów siogunów dzielone są na ery zwane nengō:

Przypisy

  1. Screech, T. Secret Memoirs of the Shoguns: Isaac Titsingh and Japan, 1779-1822, p. 130.
  2. Shin-meikai-kokugo-jiten, Sanseido, Tokyo 1974

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Jolanta Tubielewicz Historia Japonii, Wydawnictwo Ossolineum 1984, ISBN 83-04-01486-6
  • Screech, Timon. (2006). Secret Memoirs of the Shoguns: Isaac Titsingh and Japan, 1779-1822. Londyn, ISBN 0-7007-1720-X
  • Titsingh, Isaac. (1822). Illustrations of Japan. Londyn: Ackerman.
  • Titsingh, Isaac. Nipon o daï itsi ran; ou, Annales des empereurs du Japon. Paryż: "Oriental Translation Fund of Great Britain and Ireland", 1834
  • Totman, Conrad. (1967). Politics in the Tokugawa bakufu, 1600-1843. Cambridge: Harvard University Press.
Poprzednik
Yoshimune Tokugawa
Siogun.jpg Siogun
(Okres siogunatu Tokugawa)

1745 - 1761
Siogun.jpg Następca
Ieharu Tokugawa