Ignacy Czuma

Ignacy Czuma
Data i miejsce urodzenia	22 października 1891 Niepołomice
Data i miejsce śmierci	18 kwietnia 1963 Lublin
Poseł III kadencji Sejmu (II RP)
Przynależność polityczna	Bezpartyjny Blok Współpracy z Rządem (Polskie Stronnictwo Katolicko-Ludowe)
Okres urzędowania	od 9 grudnia 1930 do 3 października 1935

Ignacy Czuma (ur. 22 października 1891 w Niepołomicach, zm. 18 kwietnia 1963 w Lublinie) – polityk i prawnik.

Życiorys

W 1922 uzyskał doktorat z prawa na Uniwersytecie Jagiellońskim, a dwa lata później habilitację. Został później profesorem prawa i skarbowości.

W latach 1926–1928 był dziekanem Wydziału Prawa i Nauk Społeczno-Ekonomicznych KUL, a w latach 1938–1939 prorektorem.

Wybrany został na posła na Sejm II RP w 1930 z listy BBWR (jako przedstawiciel Polskiego Stronnictwa Katolicko-Ludowego). Był Jednym z autorów konstytucji kwietniowej.

W listopadzie 1939 uwięziony przez Niemców na Zamku Lubelskim. Uwolniony za haracz w 1940, uciekł do Niepołomic, gdzie prowadził tajne nauczanie.

W 1949 otrzymał tytuł szambelana papieskiego od Piusa XII.

Więziony przez władze PRL w latach 1950–1953 za związki z organizacją Wolność i Niezawisłość.

Napisał liczne prace z dziedziny prawa, filozofii i skarbowości.

Życie prywatne

Był bratem generała brygady WP Waleriana Czumy, oraz ojcem Jerzego (ur. 1918), Huberta (ur. 1930), Łukasza (ur. 1935), Andrzeja (ur. 1938) i Benedykta (ur. 1941).

Linki zewnętrzne

• Strona rodziny Czumów