Ignacy I Daoud

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ignacy Moussa I Daoud
Kardynał patriarcha
Herb Ignacy Moussa I Daoud
Data i miejsce urodzenia 18 września 1930
Meskane
Data i miejsce śmierci 7 kwietnia 2012
Rzym
prefekt Kongregacji Kościołów Wschodnich
Okres sprawowania 2000 – 2007
patriarcha syryjski Antiochii
Okres sprawowania 1998 – 2001
Wyznanie katolickie
Kościół Kościół katolicki obrządku syryjskiego
Prezbiterat 17 października 1954
Nominacja biskupia 2 lipca 1977
Sakra biskupia 18 września 1977
Wybór patriarchy 13 października 1998
Kreacja kardynalska 21 lutego 2001
Jan Paweł II
Kościół tytularny katolicki obrządku syryjskiego
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 18 września 1977
Konsekrator Ignacy Antoni II Hayek
Współkonsekratorzy Flavien Zacharie Melki
Joseph Jacob Abiad

Ignacy Moussa I Daoud, właśc. Bazyli Moussa Daoud (ur. 18 września 1930 w Meskane, zm. 7 kwietnia 2012 w Rzymie) – katolicki duchowny obrządku syryjskiego, patriarcha syryjski Antiochii, prefekt watykańskiej Kongregacji Kościołów Wschodnich, kardynał.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Studiował w seminariach w Jerozolimie i Charfecie (Liban), na Papieskim Uniwersytecie Laterańskim w Rzymie obronił licencjat z prawa kanonicznego. Przyjął święcenia kapłańskie 17 października 1954. Pełnił m.in. funkcję sekretarza Patriarchatu Syryjskiego w Bejrucie oraz obrońcy węzła małżeńskiego przy trybunale patriarchalnym w Bejrucie. 2 lipca 1977 Syryjski Katolicki Synod Patriarchalny w Charfecie powołał go na biskupa Kairu rytu syryjskiego; 22 lipca 1977 uzyskał potwierdzenie tego wyboru przez Pawła VI, a 18 września t.r. odebrał sakrę biskupią z rąk Ignacego II Hayeka, patriarchy Antiochii rytu syryjskiego. W związku z sakrą biskupią przyjął imię Ignacego.

W lipcu 1994 został powołany przez Synod Patriarchalny na archiparchę Homs, Hama et Nabk rytu syryjskiego i kilka dni potem zatwierdzony przez Jana Pawła II; od października 1998 był patriarchą Antiochii. Z funkcji tej zrezygnował w styczniu 2001 po nominacji (w listopadzie 2000) na prefekta Kongregacji Kościołów Wschodnich. Zachował tytuł patriarchy ad personam, a w lutym 2001 został wyniesiony przez Jana Pawła II do godności kardynała-biskupa. Brał udział w sesjach Światowego Synodu Biskupów w Watykanie, w tym w sesji specjalnej poświęconej Kościołowi w Azji wiosną 1998.

Po śmierci Jana Pawła II w kwietniu 2005 dalsze pełnienie przez patriarchę funkcji prefekta Kongregacji Kościołów Wschodnich uległo zawieszeniu, ale został ponownie mianowany przez kolejnego papieża Benedykta XVI. Odszedł z funkcji prefekta kongregacji w czerwcu 2007, w związku z osiągnięciem wieku emerytalnego. Zastąpił go na tym stanowisku abp Leonardo Sandri.

18 września 2010 roku w związku z ukończeniem 80. roku życia utracił prawo do udziału w konklawe.

Od 14 marca 2012 po udarze był hospitalizowany w poliklinice Gemelli, gdzie zmarł 7 kwietnia 2012.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]


Poprzednik
Achille Silvestrini
Emblem of the Papacy SE.svg Prefekt Kongregacji ds. Kościołów Wschodnich
2000 - 2007
Emblem of the Papacy SE.svg Następca
Leonardo Sandri