Ignacy Krzyżanowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Ignacy Krzyżanowski (ur. 24 grudnia 1826 w Opatowie, zm. 10 lutego 1905 w Warszawie) – polski pianista i kompozytor.

Nauki pobierał u Franciszka Mireckiego, a następnie studiował w paryskim konserwatorium. Koncertował z wielkimi sukcesami w Polsce, Francji i Anglii. W 1852 sprowadził się do Warszawy, gdzie bardzo szybko zdobył opinię jednego z najlepszych nauczycieli gry na fortepianie. Zajmował się również publicystyką muzyczną.

Twórczość Ignacego Krzyżanowskiego, choć oceniana wysoko, uległa zapomnieniu. Komponował on głównie muzykę fortepianową: krakowiaki, polonezy, bagatele, mazury, nokturny i pieśni.

Wybrane kompozycje:

  • Sonata op. 45,
  • Wariacje,
  • Andante cantabile op. 17,
  • Scherzo op. 21,
  • Romans op. 18,
  • Elegia op. 24.