Ignacy Zakka I Iwas

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ignacy Zakka I
patriarcha Antiochii i Całego Wschodu
Ignacy Zakka I
Data i miejsce urodzenia 21 kwietnia 1933
Mosul
Data i miejsce śmierci 21 marca 2014
Kolonia
patriarcha Syryjskiego kościoła Ortodoksyjnego
Okres sprawowania 1980-2014
Wyznanie orientalne
Kościół Syryjski Kościół Ortodoksyjny
Śluby zakonne 6 czerwca 1954
Prezbiterat 11 listopada 1957
Sakra biskupia 17 listopada 1963
Wybór patriarchy 14 września 1980
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Wikicytaty Ignacy Zakka I Iwas w Wikicytatach

Moran Mor Ignacy Zakka I Iwas (ur. 21 kwietnia 1933 w Mosulu, zm. 21 marca 2014 w Kilonii) – duchowny "monofizyckiego" kościoła jakobickiego, od 1980 122. patriarcha tego kościoła – „Patriarcha Antiochii i Całego Wschodu, Najwyższy Kapłan Powszechnego Syryjskiego Ortodoksyjnego Kościoła Antiochii”.

Patriarcha urodził się 21 kwietnia 1933 (niektóre źródła podają 1932) w Mosulu (Irak). Ukończył tamtejsze szkoły prowadzone przez kościół jakobicki, a następnie studiował w seminarium teologicznym świętego Efrema. Po ukończeniu seminarium przez jakiś czas był jego wykładowcą. W 1955 został sekretarzem kurii patriarchatu, następnie osobistym sekretarzem patriarchy Ignacego Efrema I Barsuma, a po jego śmierci – kolejnego patriarchy Ignacego Jakuba III.

6 czerwca 1954 Zakka Iwas został mnichem, a 11 listopada 1957 odebrał święcenia kapłańskie. W 1958 ukończył podyplomowy kurs dziennikarstwa. W latach 1960-1962 studiował anglistykę, języki orientalne i teologię pastoralną w prowadzonym przez kościół episkopalny Ogólnym Seminarium Teologicznym (General Theological Seminary) w Nowym Jorku, gdzie został magistrem anglistyki. W latach 1962 i 1963 był obserwatorem patriarchy jakobickiego na dwóch sesjach soboru watykańskiego II.

17 listopada 1963 ówczesny patriarcha jakobicki Jakub III wyświęcił Zakkę Iwasa na biskupa, nadając mu imię Seweriusza, i mianował go metropolitą archidiecezji Mosulu. Podczas remontu starożytnego jakobickiego kościoła świętego Tomasza w Mosulu, 1 września 1964, Mor Seweriusz odkrył zamurowane w jego ścianie relikwie świętego Tomasza. W 1969 Mor Seweriusz został metropolitą archidiecezji Bagdadu i Basry. W tym okresie został członkiem kilku bliskowschodnich akademii naukowych i reprezentował kościół jakobicki w Światowym Związku Kościołów. W 1978 zastępował jakobickiego metropolitę Australii.

11 lipca 1980 synod kościoła jakobickiego wybrał Mor Seweriusza na patriarchę. 14 września 1980 jakobicki katolikos Wschodu, Mor Bazyli Paweł II, w asyście arcybiskupów wyświęcił Mor Seweriusza na 122. patriarchę Antiochii pod imieniem Ignacego Zakki I. Staraniem patriarchy zostało rozbudowane jakobickie seminarium duchowne w Damaszku. Patriarcha złożył wiele wizyt apostolskich w diecezjach jakobickich całego świata, w tym dwukrotnie, w 1982 i w 2002, odwiedził kościół monofizycki w Indiach. 26 lipca 2002 patriarcha wyświęcił dotychczasowego przewodniczącego synodu kościoła Indii Mor Dionizego Tomasza na nowego katolikosa Indii pod imieniem Mor Bazylego Tomasza.

Podczas wizyty patriarchy w Watykanie, 23 czerwca 1984, patriarcha i Jan Paweł II podpisali wspólny komunikat, nawiązujący do wspólnych fundamentów nauki obu kościołów. Dążenia do interkomunii zostały potwierdzone w przemówieniach papieża i patriarchy wygłoszonych 6 maja 2001, kiedy to papież odwiedził patriarchalną katedrę świętego Jerzego w Damaszku. Podobnej treści deklarację patriarcha podpisał z prawosławnym patriarchą Antiochii.

Kuria i oficjalna siedziba patriarchy mieści się w Damaszku, jednak w rzeczywistości patriarcha przebywa stale w klasztorze świętego Efrema w Ma’arat Sayyidnaya niedaleko tego miasta.

Ignacy Zakka I zmarł 21 marca 2014 w wieku 80 lat.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]


Poprzednik
Ignacy Jakub III
Arcbishoppallium.png Syryjsko-prawosławny patriarcha Antiochii
1980-2014
Arcbishoppallium.png Następca
Ignacy Efrem II