Ignalińska Elektrownia Atomowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Na mapach: 55°36′16″N 26°33′36″E/55,604444 26,560000

Budynek elektrowni

Ignalińska Elektrownia Atomowa (lit. Ignalinos atominė elektrinė) – elektrownia jądrowa, położona na Litwie, nad jeziorem Dryświaty, w odległości 6 km od miasta Wisaginia i 47 km od miasta Ignalino, na północno-wschodnim krańcu kraju, niedaleko miejsca, gdzie stykają się granice Litwy, Łotwy i Białorusi. Ostatni pracujący reaktor, typu RBMK-1500, o maksymalnej mocy 1500 MW, został zamknięty 31 grudnia 2009[1]. Był to reaktor numer 2, pracujący od 1987. Duża część pracowników elektrowni zamieszkuje miasto Wisaginia, zbudowane specjalnie jako zaplecze mieszkaniowe elektrowni[2]. W 2005 roku, zysk netto elektrowni, wynosił 50 dolarów na sekundę.

Reaktory[edytuj | edytuj kod]

Prace nad budową pierwszego reaktora rozpoczęto w 1977 i zakończono przyłączeniem do sieci 31 grudnia 1983. 20 sierpnia 1987 przyłączono do sieci drugi reaktor. Rozpoczęto też budowę reaktora numer 3, ale wskutek protestów zaprzestano prace w 1988. Prace nad reaktorem numer 4 nie wyszły poza fazę projektu. Oryginalnie przewidywano, że siłownia będzie dostarczać energię elektryczną nie tylko dla Litwy, ale także dla Łotwy, Białorusi i obwodu kaliningradzkiego (w 1989 42% energii produkowanej w elektrowni było eksportowane poza Litwę). Projektowany czas pracy reaktorów wynosił 30 lat.[3] Reaktory ignalińskie (RBMK-1500) były podobnego typu co używane przez elektrownię w Czarnobylu (RBMK-1000) i nie były uważane za bezpieczne według zachodnich norm.

Elektrownia w Ignalinie, czerwiec 2005
Reaktor Typ Status Moc
w sieci
Moc
maksymalna
Ignalina-1[4] RBMK-1500 Zamknięty 1 185 MW 1 300 MW
Ignalina-2[5] RBMK-1500 Zamknięty 1 185 MW 1 300 MW
Ignalina-3 RBMK-1500 Budowa przerwana w 1988 1 380 MW 1 500 MW
Ignalina-4[6] RBMK-1500 Projekt anulowany w 1988 1 380 MW 1 500 MW

8 listopada 2007 nastąpiła awaria pracy reaktora nr 2. Nie doszło do skażenia środowiska materiałami promieniotwórczymi, konieczne było jednak awaryjne wyłączenie reaktora.

Negocjacje akcesyjne z UE[edytuj | edytuj kod]

Warunkiem przystąpienia Litwy do Unii Europejskiej było zobowiązanie do wycofania elektrowni z eksploatacji. Groziło to poważnymi komplikacjami w gospodarce energetycznej Litwy, ponieważ elektrownia dostarczała 90% energii elektrycznej zużywanej w tym kraju. W wyniku negocjacji Unia zgodziła się pokryć koszty zamknięcia elektrowni i skompensować Litwie utratę energii dostarczanej przez elektrownię.

Tablica informacyjna dot. zamknięcia elektrowni

Plany budowy nowych reaktorów[edytuj | edytuj kod]

Lietuvos Energija planuje budowę nowej elektrowni o nazwie Wisagińska Elektrownia Atomowa (lit. Visagino atominė elektrinė) z jednym reaktorem o mocy 1350 MW w bliskim sąsiedztwie obecnie istniejącej. Elektrownia ma kosztować ok. 5 mld euro i zostać uruchomiona do 31 grudnia 2022 roku[7]. Udziały w nowej elektrowni mają objąć także przedsiębiorstwa z Łotwy (Latvenergo), Estonii (Eesti Energia) i Polski (PGE). W grudniu 2009 ukazało się w tej sprawie ogłoszenie w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej[8]. Mimo wcześniejszych zapowiedzi w grudniu 2010 nie wybrano inwestora w przetargu, gdyż wycofano jedyną ofertę spełniającą kryteria przetargu, złożoną przez południowokoreańską Korea Electric Power Corporation (Kepco). Zdecydowano się prowadzić dalsze rozmowy o udzieleniu koncesji w drodze bezpośrednich negocjacji bez przetargu[9]. 9 grudnia 2011 Polska Grupa Energetyczna podjęła decyzję o zawieszeniu swojego zaangażowania w budowę elektrowni jądrowej w Visaginas na Litwie[10]. Decyzja ta została podjęta ze względu na niską rentowność inwestycji przy proponowanych warunkach[11]. W czerwcu 2012 litewski Sejm wyraził zgodę na zawarcie umowy koncesyjnej. Dostawcą reaktora ma być japońska firma Hitachi (reaktor ABWR o mocy 1300-1638 MW).

Przypisy

Dodatkowe źródła[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Wikimedia Commons