Ignatius Kung Pin-mei

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
To jest biografia osoby noszącej chińskie nazwisko Kung.
Ignatius Kung Pin-mei
kardynał prezbiter
Ignatius Kung Pin-mei
Ut sint unum ovile et unus pastor
Aby jedna była owczarnia i jeden pasterz
Kraj działania  Chiny
Data i miejsce urodzenia 2 sierpnia 1901
Pudong
Data i miejsce śmierci 12 marca 2000
Stanford
biskup Szanghaju
Okres sprawowania 1950 - 2000
biskup Suzhou
Okres sprawowania 1949 - 1950
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Prezbiterat 28 maja 1930
Nominacja biskupia 9 czerwca 1949
Sakra biskupia 7 października 1949
Kreacja kardynalska 30 czerwca 1979
Jan Paweł II
Kościół tytularny św. Sykstusa w Rzymie

Ignatius Kung Pin-mei (chin. upr. 龚品梅, chin. trad. 龔品梅, pinyin Gōng Pǐnméi; ur. 2 sierpnia 1901 w Szanghaju, zm. 12 marca 2000 w Stanford), chiński duchowny katolicki, kardynał, biskup Suzhou, a następnie biskup Szanghaju oraz administrator apostolski diecezji Suzhou i archidiecezji nankińskiej.

Urodził się w rodzinie katolickiej, głęboko wierzącej. Był najstarszy z czworga rodzeństwa. W 1919 roku po ukończeniu katolickiej szkoły średniej w Szanghaju wstąpił do seminarium diecezjalnego, gdzie do 1928 roku studiował literaturę, filozofię i teologię. Po dwóch latach praktyki duszpasterskiej, 28 maja 1930 roku otrzymał święcenia kapłańskie. Początkowo pracował jako duszpasterz szkolny i akademicki. Był dyrektorem wielu szkół w Songjiang i Szanghaju oraz opiekował się studentami na Uniwersytecie Aurora. W latach 1934 - 1936 głosił Ewangelię w Fenyang.

9 czerwca 1949 roku został mianowany ordynariuszem Suzhou, a 7 października tego samego roku otrzymał sakrę biskupią. 15 lipca 1950 roku został przeniesiony na stolice biskupią do Szanghaju. Jednocześnie mianowano go administratorem apostolskim diecezji Suzhou i archidiecezji Nankin. W tym okresie Kościół w Chinach był prześladowany. Bp Kung Pin-mei podtrzymywał swych diecezjan na duchu i utwierdzał ich w wierze. 8 września 1955 roku został aresztowany wraz z innymi kapłanami oraz świeckimi, uwięziony, a po pięciu latach skazany na dożywocie za zdradę stanu. Pozostał w więzieniu ponad trzydzieści lat i przez cały ten czas, pomimo usilnych zabiegów ze strony władz, dochował wierności Ojcu Świętemu i nie przystąpił do Patriotycznego Stowarzyszenia Katolików Chińskich. Jego postawa była dla chrześcijan w Chinach symbolem głębokiej wiary w Boga i niezłomnej wierności Kościołowi. Został zwolniony z więzienia w lipcu 1985 roku, lecz do 6 stycznia 1988 roku musiał pozostać w areszcie domowym, po czym uzyskał zezwolenie na emigrację do USA. Na Konsystorzu, który odbył się 30 czerwca 1979 roku Jan Paweł II podniósł go do godności kardynalskiej in pectore, co zostało ogłoszone na Konsystorzu 28 czerwca 1991 roku.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]