Ignazio Marino
| Ignazio Marino | |
 |
|
| Data i miejsce urodzenia | 10 marca 1955 Genua |
| Zawód | chirurg, transplantolog, polityk |
| Stanowisko | senator |
| Partia | Partia Demokratyczna |
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|
Ignazio Roberto Marino (ur. 10 marca 1955 w Genui) – włoski lekarz chirurg, specjalizujący się w transplantologii, a także senator.
Spis treści |
Życiorys [edytuj]
Wykształcenie i działalność zawodowa [edytuj]
W 1979 ukończył studia z zakresu medycyny i chirurgii na Katolickim Uniwersytecie Najświętszego Serca w Rzymie. Specjalizował się w zakresie chirurgii ogólnej i naczyniowej. Od 1983 do 1990 pracował na macierzystej uczelni (w ramach Polikliniki Gemelli). W tym czasie przez cztery lata szkolił się w renomowanych centrach transplantologii działających w ramach University of Cambridge oraz University of Pittsburgh. Na tej drugiej uczelni objął następnie stanowisko profesora, podejmował też pracę w uniwersyteckim centrum medycznym i w szpitalu dziecięcym w Pittsburghu. Pełnił dyrektorskie funkcje w uczelnianych instytutach medycznych. W 2002 został profesorem chirurgii na Thomas Jefferson University w Filadelfii, powierzano mu stanowiska dyrektora oddziałów transplantologicznych w Thomas Jefferson University Hospital. Ignazio Marino uzyskiwał członkostwo w licznych stowarzyszeniach naukowych, a także radach redakcyjnych periodyków branżowych. Pełnił funkcję konsultanta przy krajowym komitecie transplantacyjnym i członka rady krajowego centrum transplantologii.
Brał udział w około 650 operacjach przeszczepiania narządów, specjalizując się w przeszczepianiu wątroby. Podejmował także próby ksenotransplantacji, w czerwcu 1992 i w styczniu 1993 wchodził w skład zespołu, który przeprowadził dwie operacje przeszczepienia człowiekowi wątroby pobranej od pawiana (obaj pacjenci zmarli w ciągu kilkudziesięciu dni). W 2001 dokonał pierwszej we Włoszech operacji przeszczepienia nerki pacjentowi będącemu nosicielem wirusa HIV.
Działalność polityczna [edytuj]
W 2006 przyjął propozycję Demokratów Lewicy i z ich ramienia uzyskał mandat senatora XV kadencji. Przystąpił do współtworzonej przez to ugrupowanie Partii Demokratycznej, z jej listy w 2008 i w 2013 był wybierany do Senatu XVI[1] oraz XVII kadencji. W 2009 ubiegał się bez powodzenia o przywództwo w partii, otrzymując poparcie na poziomie 14%.
Przypisy
- ↑ Ignazio Marino na stronie Senatu XVI kadencji (wł.). [dostęp 2013-01-27].
Bibliografia [edytuj]
- Ignazio Roberto Marino: Curriculum vitae (ang.). johncabot.edu. [dostęp 2013-01-27].
