Igor Janke

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Igor Ziemowit Janke
Igor Janke, czerwiec 2007
Igor Janke, czerwiec 2007
Data i miejsce urodzenia 27 października 1967
Żagań
Zawód dziennikarz
Alma Mater PWST w Warszawie
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski
Wikicytaty Igor Janke w Wikicytatach

Igor Ziemowit Janke (ur. 27 października 1967 w Żaganiu) – polski dziennikarz, publicysta i komentator polityczny; redaktor „Rzeczpospolitej”. Jest szefem serwisu blogowego Salon24.pl[1].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Dzieciństwo i młodość spędził w Gostyniu. Ukończył Liceum Ogólnokształcące im. Ziemi Gostyńskiej w Gostyniu. Jest absolwentem Wydziału Wiedzy o Teatrze Akademii Teatralnej im. Aleksandra Zelwerowicza. Był wiceprzewodniczącym samorządu studentów w PWST, w 1988 założył tam koło Niezależnego Zrzeszenia Studentów i został jego przewodniczącym.

Karierę dziennikarską zaczynał w reaktywowanym w 1989 tygodniku „Po prostu”, gdzie zajmował się tematyką kulturalną i polityczną. W 1990 zaczął pracę w „Życiu Warszawy”, gdzie najpierw był reporterem politycznym, potem pisał reportaże z Polski i świata do dodatku „Życie Ekstra”, a następnie kierował działem kultury. Przez rok pracował w wydawnictwie Świat Książki. Potem współpracował z dziennikiem „Życie” i był szefem działu publicystyki miesięcznika „Architektura”. w latach 1997–1998 był zastępcą redaktora naczelnego „Ekspresu Wieczornego”. Później przez pięć lat był redaktorem naczelnym Polskiej Agencji Prasowej, a potem publicystą i szefem działu politycznego „Rzeczpospolitej”.

Od maja 2006 pracował w tygodniku „Wprost”, pod koniec 2006 wrócił do „Rzeczpospolitej”. Od połowy października 2006 razem z żoną Bogną stworzył Niezależne Forum Publicystów Salon24.pl, gdzie prowadzi swój blog. Wraz z Radosławem Krawczykiem jest współwłaścicielem Salon24.pl. Prowadził też program „Powiększenie” oraz „Kuchnię polityczną” (oba w TVP3). Odszedł z TVP 28 lutego 2007 po odwołaniu Bronisława Wildsteina z funkcji prezesa TVP.

Od marca 2007 do maja 2010 prowadził wtorkowe wydanie „Poranka radia Tok FM”, z którego został zwolniony 14 maja 2010 przez redaktor naczelną Ewę Wanat[2].

Od września 2008 do czerwca 2009 prowadził codzienny program „Wydarzenia dnia” w TV Puls. Był gospodarzem programu „Minęła dwudziesta” w TVP Info.

Od 7 lutego 2011 do 28 listopada 2012 był także publicystą tygodnika „Uważam Rze”, z którego odszedł razem z większą częścią zespołu dziennikarskiego tego pisma w geście solidarności po odwołaniu redaktora naczelnego, Pawła Lisickiego[3]. Z końcem września 2014 został felietonistą tygodnika „Do Rzeczy[4]. Jest partnerem w firmie "Bridge"[5].

Wydał książki POPiSowa kronika upadku (2009) i Napastnik. Opowieść o Viktorze Orbánie (2012). Fragment jego artykułu pt. Nieznośna szybkość bloga, opublikowanego w listopadzie 2006 w „Rzeczpospolitej”, znalazł się na egzaminie maturalnym z języka polskiego (poziom podstawowy) w 2008 roku[6].

Publikacje książkowe[edytuj | edytuj kod]

  • Napastnik : opowieść o Viktorze Orbánie, Warszawa : Demart, 2012.
  • Twierdza. Solidarność Walcząca - podziemna armia, Wielka Litera, 2014.

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

W 2010 prezydent Lech Kaczyński odznaczył go Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski[7].

Przypisy

  1. O nas, Salon24.pl.
  2. TOK FM zrezygnowało z Igora Janke, rp.pl z 15 maja 2010.
  3. Po zwolnieniu Karnowskiego i Lisickiego... gazeta.pl z 28 listopada 2012.
  4. Anna Małuch: Igor Janke zajmie miejsce Eryka Mistewicza w „Tygodniku do Rzeczy” (pol.). Press, 29.09.2014. [dostęp 2014-10-01].
  5. Bridge. Ludzie (pol.). Bridge. [dostęp 2014-10-01].
  6. Egzamin maturalny z języka polskiego. Poziom podstawowy. 2008, cke.edu.pl, [dostęp: 28.01.2014].
  7. Ordery i odznaczenia dla działaczy NZS. prezydent.pl, 19 marca 2010.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Kto jest kim w Polsce, edycja IV, Warszawa 2001, s. 334

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]