Igrzyska nemejskie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Igrzyska nemejskie – jedne z czterech wielkich igrzysk panhelleńskich odbywających się w starożytnej Grecji.

Początki igrzysk nemejskich sięgają bardzo odległych czasów, lecz w okresie historycznym straciły na znaczeniu. Pierwotnie były to igrzyska pogrzebowe ku czci bóstwa natury Archemora. Inna wersja głosi, że ustanowił je Herakles po pokonaniu lwa nemejskiego - pierwszej ze swoich 12 prac. W późniejszych czasach Dorowie poświęcili te igrzyska Zeusowi.

Antyczny stadion w Nemei

Igrzyska nemejskie odbywały się co dwa lata, czyli dwa razy w ciągu każdej olimpiady: w jej pierwszym roku w lecie, zaś w czwartym roku – w zimie. Ich miejscem był teren doliny i sanktuarium, zwanego Nemeą, w północno-wschodniej części Peloponezu, w rejonie Argos, jednak bliżej miasta Kleonaj.

Igrzyska nemejskie nabrały znaczenia ogólnogreckiego (panhelleńskiego) w 573 p.n.e., kiedy Argos przejęło ich organizację od Kleonaj i rozbudowało je na wzór igrzysk olimpijskich. W ramach igrzysk odbywały się tam zawody gimnastyczne, wyścigi konne i konkursy gry na kitarze. Zwycięzcy igrzysk nemejskich otrzymywali wieniec z liści dzikiego selera.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Rachet G. - „Słownik cywilizacji greckiej”, Wydawnictwo „Książnica”, Katowice 2006, s.266, ISBN 83-7132-919-9.
  • Sacks D. - „Encyklopedia świata starożytnych Greków”, Wydawnictwo Książka i Wiedza, Warszawa 2001, s.274, ISBN 83-05-13169-6.
  • Spathari E. - "Korinthia-Argolis. Fuehrer zu den Museen und Archaeologischen Staetten", Verlag ESPEROS, Athen 2010, s.64, ISBN 978-960-8103-61-0