Iharkutosuchus

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Iharkutosuchus
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada zauropsydy
Podgromada diapsydy
Infragromada archozauromorfy
Nadrząd krokodylomorfy
(bez rangi) Eusuchia
Rodzina Hylaeochampsidae
Rodzaj Iharkutosuchus
Ősi, Clark & Weishampel, 2007
Gatunki
  • I. makadii Ősi et al., 2007

Iharkutosuchusrodzaj niewielkiego krokodylomorfa z rodziny Hylaeochampsidae żyjącego w późnej kredzie na obecnych terenach Europy. Został opisany w 2007 roku przez Attilę Ősiego i współpracowników w oparciu o niemal kompletną czaszkę odkrytą w kopalni boksytu w Iharkút, w datowanych na santon osadach formacji Csehbánya w zachodnich Węgrzech. W tej samej lokalizacji odnaleziono także kości kilku innych czaszek oraz kilkaset zębów. Niska i płaska czaszka z krótkim, szerokim rostrum, była stosunkowo niewielka – mierzyła około 11 cm długości. Długość całego zwierzęcia szacuje się na około 80 cm. Okno przedoczodołowe ani otaczający je dół nie występowały. Iharkutosuchus miał pięć zębów przedszczękowych i trzynaście szczękowych z każdej strony. Pierwsze dwanaście zębodołów jest w przybliżeniu tej samej wielkości, jednak sześć końcowych osiąga większe rozmiary. W kości zębowej znajduje się czternaście zębodołów, jednak zęby tej kości nie zostały odnalezione[1]. Uzębienie Iharkutosuchus obejmuje zęby odpowiadające siekaczom, zębom przedtrzonowym oraz trzonowym[2]. Jego analizy sugerują, że Iharkutosuchus żywił się zarówno twardym, jak i miękkim pokarmem[3], prawdopodobnie głównie włóknistymi roślinami. Wstępna obróbka pokarmu następowała jeszcze w jamie ustnej zwierzęcia, przed połknięciem. Analiza filogenetyczna przeprowadzona przez Ősiego i współpracowników sugeruje, że Iharkutosuchus jest taksonem siostrzanym Hylaeochampsa, wraz z którą należy do rodziny Hylaeochampsidae – bazalnych przedstawicieli grupy Eusuchia[1]. Hipotezę tę potwierdzają również badania osteologiczne czaszki[2].

Nazwa Iharkutosuchus pochodzi od Iharkút – miejsca odkrycia holotypu – oraz Souchos – greckiego imienia egipskiego boga Sobka, przedstawianego z głową krokodyla. Nazwa gatunkowa gatunku typowego, I. makadii, honoruje László Makádiego[1].

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 Attila Ősi, James M. Clark, David B. Weishampel. First report on a new basal eusuchian crocodyliform with multicusped teeth from the Upper Cretaceous (Santonian) of Hungary. „Neues Jahrbuch für Geologie und Paläontologie – Abhandlungen”. 243 (2), s. 169–177, 2007. doi:10.1127/0077-7749/2007/0243-0169 (ang.). 
  2. 2,0 2,1 Attila Ősi. Cranial osteology of Iharkutosuchus makadii, a Late Cretaceous basal eusuchian crocodyliform from Hungary. „Neues Jahrbuch für Geologie und Paläontologie – Abhandlungen”. 248 (3), s. 279–299, 2008. doi:10.1127/0077-7749/2008/0248-0279 (ang.). 
  3. Attila Ősi, David B. Weishampel. Jaw mechanism and dental function in the Late Cretaceous basal eusuchian Iharkutosuchus. „Journal of Morphology”. 270 (8), s. 903–920, 2009. doi:10.1002/jmor.10726 (ang.).