Ikalto

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Wieża kościelna i dzwonnica cerkwi św. Ducha

Monastyr Ikalto – kompleks klasztorny założony w drugiej połowie VI w. przez Zenona – ucznia Symeona Stylity Młodszego – jednego z Trzynastu Ojców Syryjskich[1].

Kompleks położony jest niedaleko miasta Telawi w regionie Kachetia we wschodniej Gruzji. Ikalto było znane ze swojej szkoły filozofii, mieszkał tam i tworzył Arseniusz z Ikalto. Na terenie klasztoru zachowały się trzy cerkwie: Sameba, Chwtaeba i Kwelacminda oraz refektarz, winnica i budynek akademii.

Najwcześniejsza budowla to cerkiew Sameba (Św. Trójcy), znajduje się w północnej części kompleksu klasztornego. Główna cerkiew monastyru to Chwtaeba (Św. Ducha) zlokalizowana w pobliżu bramy klasztornej. Prawdopodobnie powstała na przełomie VIII i IX wieku w miejscu gdzie został pochowany założyciel klasztoru - Zenon. W VIII-IX w. na wschód od refektarza powstała budowla wykorzystywana później na potrzeby akademii. Podobno studiował na niej Szota Rustaweli. Akademię zburzyli Persowie na początku XVIIw.

Przypisy

  1. Ojcowie syryjscy nazywani gruzińskimi mnichami, żyli w klasztorach w Syrii, z powodu prześladowań chrześcijan zostali zmuszeni do opuszczenia swojego kraju - po dotarciu do Gruzji położyli podwaliny pod życie klasztorne

Na mapach: 41°56′14,417″N 45°22′50,837″E/41,937338 45,380788

Wikimedia Commons