Ikalto

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Wieża kościelna i dzwonnica cerkwi Świętego Ducha

Monastyr Ikalto – kompleks klasztorny założony w drugiej połowie VI w. przez Zenona – ucznia Symeona Stylity Młodszego – jednego z Trzynastu Ojców Syryjskich[1].

Kompleks położony jest niedaleko miasta Telawi w regionie Kachetia we wschodniej Gruzji. Ikalto było znane ze swojej szkoły filozofii, mieszkał tam i tworzył Arseniusz z Ikalto. Na terenie klasztoru zachowały się trzy cerkwie: Sameba, Chwtaeba i Kwelacminda oraz refektarz, winnica i budynek akademii.

Najwcześniejsza budowla to cerkiew Sameba (Św. Trójcy), znajduje się w północnej części kompleksu klasztornego. Główna cerkiew monastyru to Chwtaeba (Św. Ducha) zlokalizowana w pobliżu bramy klasztornej. Prawdopodobnie powstała na przełomie VIII i IX w. w miejscu gdzie został pochowany założyciel klasztoru – Zenon. W VIII-IX w. na wschód od refektarza powstała budowla wykorzystywana później na potrzeby akademii. Podobno studiował na niej Szota Rustaweli. Akademię zburzyli Persowie na początku XVII w.

Przypisy

  1. Ojcowie syryjscy nazywani gruzińskimi mnichami, żyli w klasztorach w Syrii, z powodu prześladowań chrześcijan zostali zmuszeni do opuszczenia swojego kraju – po dotarciu do Gruzji położyli podwaliny pod życie klasztorne.

Na mapach: 41°56′14,417″N 45°22′50,837″E/41,937338 45,380788

Wikimedia Commons