Ikona (informatyka)

Z Wikipedii

Skocz do: nawigacji, szukaj
Ikony na pulpicie w środowisku graficznym KDE

Ikona w informatyce to niewielki obrazek widoczny na ekranie, stworzony aby symbolizować określony plik, folder, aplikację lub program i stanowić odsyłacz uruchamiający je.

[edytuj] Format

Ikona może być samodzielnym plikiem, lub też mieścić się w innym pliku (np. wykonywalnym). W systemie BeOS ikona jest atrybutem pliku zapisywanym w systemie plików BeFS.[1] Rozmiary ikon zwykle wahają się od 16×16 pikseli do 128×128 pikseli.

W systemach Windows ikony zapisywane są w formacie ICO lub BMP. W innych systemach używane są formaty PNG lub SVG.

[edytuj] Historia

Ikony były po raz pierwszy wprowadzone w latach 70. przez centrum rozwojowe Palo Alto Research Center firmy Xerox jako narzędzie ułatwiające pracę z systemem operacyjnym dla osób mniej zaawansowanych w informatyce. Pod koniec lat 80 graficzne interfejsy użytkownika oparte na wykorzystaniu ikon zostały rozpowszechnione przez systemy Mac OS i Microsoft Windows, stając się standardem formy komunikacji użytkownika z komputerem.

W pierwotnym znaczeniu nazwa ta pochodzi z języka greckiego (zobacz: ikona), a w znaczeniu omawianym tutaj stanowi zapożyczenie z języka angielskiego.

Przypisy

Commons-logo.svg