Ilanija
| Ilanija אילניה |
|
 Moszaw Ilanija |
|
| Państwo |  Izrael |
| Dystrykt | Dystrykt Północny |
| Wysokość | 241 m n.p.m. |
| Ludność (2009) • liczba ludności |
454 |
|
Położenie na mapie Izraela
  Ilanija
אילניה |
|
 |
|
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|
Ilanija (hebr. אילניה; pol. Drzewa; oficjalna pisownia w ang. Ilaniya) – moszaw położony w Samorządzie Regionu Dolnej Galilei, w Dystrykcie Północnym, w Izraelu.
Spis treści |
Położenie [edytuj]
Moszaw jest położony na północno wschodniej krawędzi masywu górskiego Nacrat w Dolnej Galilei. Leży w odległości około 12 kilometrów na południowy zachód od miasta Tyberiada, oraz 40 kilometrów na wschód od Hajfy i wybrzeża Morza Śródziemnego. W jego otoczeniu znajdują się arabskie miasteczka Ein Mahil, Kafr Kanna i Tur'an, moszaw Sde Ilan, kibuc Beit Keszet, wioska komunalna Giv'at Avni, oraz szkoleniowa baza wojskowa Havat haSzomer.
Demografia [edytuj]
Liczba mieszkańców Ilaniji[1]:
Historia [edytuj]
Początki osadnictwa żydowskiego na tym obszarze sięgają 1899. W pobliżu arabskiej wioski al-Szajara powstała wówczas żydowska eksperymentalna stacja rolnicza, którą nazwano Szajara[2]. Rozwój stacji rolniczej wspierał finansowo żydowski filantrop baron Edmond James de Rothschild. W dniu 11 kwietnia 1900 kierownikiem stacji został mianowany Chaim Kalwarijski-Margalijot, który użył stacji do dalszej ekspansji żydowskich osadników w Dolnej Galilei. W październiku 1902 do stacji przyjechało dziesięciu nowych imigrantów z Rosji. Zostały im przydzielone działki rolnicze o powierzchni 25 hektarów. Równocześnie dokonała się transformacja stacji rolniczej w moszaw, który bardzo szybko rozrósł się do wielkości 28 gospodarstw rolniczych. Jednak rozwój moszawu był hamowany przez niedostatek wody.
W 1907 do moszawu przysłano na szkolenie pierwszych członków żydowskiej organizacji samoobrony Bar Giora, która w 1909 przekształciła się w Ha-Szomer. Jednak już w dniu powstania tej organizacji, Arabowie zaatakowali jej członków w pobliżu wioski Kefar Tawor i zabili dwóch mieszkańców Ilaniji[3]. We wrześniu 1912 doszło do arabskiego ataku na moszaw Ilanija[4]. Podczas Wojny domowej w Mandacie Palestyny w sąsiedniej wiosce al-Szajara stacjonowały duże siły Arabskiej Armii Wyzwoleńczej, które paraliżowały żydowską komunikację w całym obszarze. Celem licznych ataków był pobliski moszaw Ilanija. Aby przeciwdziałać temu zagrożeniu, w dniu 6 maja 1948 siły żydowskiej organizacji Hagana zdobyły wioskę al-Szajara. Wszyscy jej mieszkańcy uciekli. Na początku I wojny izraelsko-arabskiej w maju 1948 do zniszczonej wioski al-Szajara powróciły siły Arabskiej Armii Wyzwoleńczej. Wykorzystywały one wioskę do przeprowadzenie dwóch bitew o moszaw Ilaniję (9-18 lipca). W trakcie Operacji Dekel wojska izraelskie zdobyły 16 lipca pobliskie miasto Nazaret. W wyniku tego arabskie milicje wycofały się do Górnej Galilei a moszaw Ilanija został odblokowany[5].
Nazwa [edytuj]
Współczesna nazwa moszawu "Ilanija" jest hebrajskim tłumaczeniem arabskiej nazwy zniszczonej podczas wojny wioski "Szajara", i oznacza na język polski Drzewa[6].
Kultura i sport [edytuj]
W moszawie znajduje się ośrodek kultury z biblioteką. W tutejszym muzeum prezentowana jest historia powstania i obrony osady Ilanija. Z obiektów sportowych jest sala sportowa, boisko oraz korty tenisowe.
Edukacja [edytuj]
Moszaw utrzymuje przedszkole. Starsze dzieci są dowożone do świeckiej szkoły podstawowej w pobliskiej wiosce komunalnej Giv'at Avni, lub szkoły religijnej w kibucu Lavi. Szkoły średnie znajdują się w mieście Tyberiada.
Turystyka [edytuj]
Miejscowość jest znana jako pomnik narodowy. Z zabytków można tu zobaczyć pozostałości synagogi z okresu bizantyjskiego, mykwę wybudowano na początku istnienia moszawu w starożytnym basenie na wodę, dom rodziny Naftaliho będącej właścicielami fabryki (obecnie centrum kultury) oraz budynek szkoły pochodzący z 1922.
Gospodarka [edytuj]
Lokalna gospodarka opiera się na intensywnym rolnictwie. Uprawiane są tutaj warzywa i kwiaty. Hodowane jest także bydło mleczne i owce. Niektórzy mieszkańcy moszawu znajdują także zatrudnienie przy obsłudze ruchu turystycznego i w Centrum Szkoleń Ben-Guriona.
Wraz z upływem lat coraz więcej mieszkańców pracuje poza moszawem, znajdując zatrudnienie w pobliskich strefach przemysłowych.
Komunikacja [edytuj]
Z moszawu wyjeżdża się na wschód na drogę ekspresową nr 65 (Hadera-Kadarim), którą jadąc na południe dojeżdża się do kibucu Beit Keszet, lub jadąc na północ dojeżdża się do bazy wojskowej Havat haSzomer i dalej do skrzyżowania z drogą ekspresową nr 77 (Ramat Jiszaj-Tyberiada). Można także przejechać skrzyżowanie z drogą ekspresową nr 65 i jadąc dalej na wschód dojechać do sąsiedniego moszawu Sde Ilan.
Przypisy
- ↑ Dane statystyczne z kolejnych lat (hebr.). W: Israel Central Bureau of Statistics [on-line]. [dostęp 2011-09-14].
- ↑ Welcome To al-Shajara (ang.). W: Palestine Remembered [on-line]. [dostęp 2011-09-14].
- ↑ Mordecai Naor: The 20th Century in Eretz Israel. Könemann, 1998, s. 43. ISBN 3-89508-595-2.
- ↑ Mordecai Naor: The 20th Century in Eretz Israel. Könemann, 1998, s. 58. ISBN 3-89508-595-2.
- ↑ Immanuel HaReuveni: Lexicon of the Land of Israel. Yedioth Ahronoth Books and Chemed Books, 1999, s. 33. ISBN 965-448-413-7.
- ↑ Ilaniya (hebr.). W: Samorząd regionu Dolna Galilea [on-line]. [dostęp 2011-09-15].
Linki zewnętrzne [edytuj]
|
||||||||||||||||
