Ilie Năstase

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ilie Năstase
Ilie Năstase
Państwo  Rumunia
Miejsce zamieszkania Bukareszt
Data i miejsce urodzenia 19 lipca 1946
Bukareszt
Wzrost 183 cm
Masa ciała 75 kg
Gra praworęczna, jednoręczny backhand
Status profesjonalny 1969
Zakończenie kariery 1985
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 57
Najwyżej w rankingu 1 (23 sierpnia 1973)
Australian Open 1R (1981)
Roland Garros W (1973)
Wimbledon F (1972, 1976)
US Open W (1972)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 45
Najwyżej w rankingu 10 (30 sierpnia 1977)
Roland Garros W (1970)
Wimbledon W (1973)
US Open W (1975)
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Ilie Năstase (ur. 19 lipca 1946 w Bukareszcie) – rumuński tenisista, lider rankingu singlowego ATP.

Kariera sportowa[edytuj | edytuj kod]

Jako zawodowy tenisista Năstase występował w latach 1969–1985.

W grze pojedynczej wygrał 57 turniejów rangi ATP World Tour i awansował do 38 finałów. Wśród singlowych triumfów Rumuna znajdują się dwa wielkoszlemowe tytuły, US Open z 1972 roku i Roland Garros z 1973 roku. Cztery razy był ponadto mistrzem turnieju Masters Grand Prix.

W grze podwójnej Năstase trzy razy odniósł końcowy sukces w zawodach wielkoszlemowych, łącznie zwyciężając w 45 turniejach ATP World Tour i osiągając 35 finałów.

W grze mieszanej dwukrotnie był najlepszy na Wimbledonie (lata 1970 i 1972), a także był w finale US Open w 1972 roku.

W latach 1966–1985 reprezentował Rumunię w Pucharze Davisa. Trzykrotnie pomógł drużynie dojść do finału, w 1969, 1971 i 1972 roku. Łącznie zagrał w zawodach 146 meczów, z których 109 wygrał.

W rankingu gry pojedynczej Năstase najwyżej był na 1. miejscu (23 sierpnia 1973), a w klasyfikacji gry podwójnej na 10. pozycji (30 sierpnia 1977). Na szczycie listy singlowej znajdował się łącznie przez 40 tygodni.

Năstase, oprócz talentu tenisowego, słynął również z dobrego humoru na korcie oraz niejednokrotnie z nieczystej i prowokacyjnej gry, dzięki czemu zyskał przydomek „nasty” (ang. wstrętny, paskudny)[1]. Po zakończeniu przygody ze sportem, napisał w latach 80. kilka powieści w języku francuskim. W latach 90. próbował swoich sił w polityce, startując w 1996 roku bez sukcesu w wyborach na urząd prezydenta Bukaresztu.

W 1991 roku uhonorowany został miejscem w międzynarodowej tenisowej galerii sławy.

Finały w turniejach wielkoszlemowych[edytuj | edytuj kod]

Gra pojedyncza (2–3)[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Przeciwnik Wynik finału
Finalista 1. 1971 French Open, Paryż Ceglana Czechosłowacja Jan Kodeš 6:8, 2:6, 6:2, 5:7
Finalista 2. 1972 Wimbledon, Londyn Trawiasta Stany Zjednoczone Stan Smith 6:4, 3:6, 3:6, 6:4, 5:7
Zwycięzca 1. 1972 US Open, Nowy Jork Trawiasta Stany Zjednoczone Arthur Ashe 3:6, 6:3, 6:7(1–5), 6:4, 6:3
Zwycięzca 2. 1973 French Open, Paryż Ceglana Jugosławia Nikola Pilić 6:3, 6:3, 6:0
Finalista 3. 1976 Wimbledon, Londyn Trawiasta Szwecja Björn Borg 4:6, 2:6, 7:9

Gra podwójna (3–2)[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partner Przeciwnicy Wynik finału
Finalista 1. 1966 French Championships, Paryż Ceglana Rumunia Ion Țiriac Stany Zjednoczone Clark Graebner
Stany Zjednoczone Dennis Ralston
3:6, 3:6, 0:6
Zwycięzca 1. 1970 French Open, Paryż Ceglana Rumunia Ion Țiriac Stany Zjednoczone Arthur Ashe
Stany Zjednoczone Charlie Pasarell
6:2, 6:4, 6:3
Finalista 2. 1973 French Open, Paryż Ceglana Stany Zjednoczone Jimmy Connors Australia John Newcombe
Holandia Tom Okker
1:6, 6:3, 3:6, 7:5, 4:6
Zwycięzca 2. 1973 Wimbledon, Londyn Trawiasta Stany Zjednoczone Jimmy Connors Australia John Cooper
Australia Neale Fraser
3:6, 6:3, 6:4, 8:9(3), 6:1
Zwycięzca 3. 1975 US Open, Nowy Jork Ceglana Stany Zjednoczone Jimmy Connors Holandia Tom Okker
Stany Zjednoczone Marty Riessen
6:4, 7:6

Gra mieszana (2–1)[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partnerka Przeciwnicy Wynik finału
Zwycięzca 1. 1970 Wimbledon, Londyn Trawiasta Stany Zjednoczone Rosie Casals Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich Olga Morozowa
Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich Aleksandre Metreweli
6:3, 4:6, 9:7
Zwycięzca 2. 1972 Wimbledon, Londyn Trawiasta Stany Zjednoczone Rosie Casals Australia Evonne Goolagong
Australia Kim Warwick
6:4, 6:4
Finalista 1. 1972 US Open, Nowy Jork Trawiasta Stany Zjednoczone Rosie Casals Australia Margaret Smith Court
Stany Zjednoczone Marty Riessen
3:6, 5:7

Przypisy

  1. Robert McG. Thomas Jr: TENNIS; Cooper, Nastase and Vilas Are Named to International Hall of Fame (ang.). The New York Times, 1991-03-27. [dostęp 2013-11-14].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]