Ilija Gruew
| Ilija Gruew | ||
 |
||
| Data i miejsce urodzenia |
30 października 1969 Sofia, Bułgaria |
|
| Pozycja | pomocnik | |
| Informacje klubowe | ||
| Obecny klub | Hajduk Split (asystent) | |
| Kariera seniorska | ||
|---|---|---|
| Lata | Klub | M (G) |
| 1988-1992 1992-1993 1993-1994 1994-1995 1995-1996 1996-2000 2000-2004 2004-2005 2005-2006 |
Lewski Sofia Altay S.K. Lokomotiw Sofia Altay S.K. FK Montana Neftochimik Burgas MSV Duisburg KFC Uerdingen 05 Rot-Weiß Erfurt |
|
| Reprezentacja narodowa | ||
| Lata | Reprezentacja | |
| 1997-1999 |  Bułgaria |
13 (1) |
| Kariera trenerska | ||
| Lata | Klub/reprezentacja | |
| 2009-2010 2011 od 2011 |
Czernomorec Burgas, asystent Bułgaria, asystent Hajduk Split, asystent |
|
Ilija Gruew (ur. 30 października 1969) – bułgarski piłkarz, grający na pozycji pomocnika, oraz trener piłkarski.
Spis treści |
Kariera piłkarska [edytuj]
Jest wychowankiem Lewskiego Sofia, w którego pierwszej drużynie zadebiutował w wieku dziewiętnastu lat. Występował w tym klubie przez kolejne trzy sezony. Największym osiągnięciem z tego okresu są dwa Puchary Bułgarii, zdobyte z rzędu w sezonach 1990-1991 i 1991-1992.
Pierwszą połowę lat 90. Gruew spędził w Turcji oraz w drużynach z ligi bułgarskiej, walczących o utrzymanie: Lokomotiwie Sofia i FK Montana. Nowy etap w jego piłkarskiej karierze rozpoczął się w 1996 roku, kiedy trafił do Neftochimika Burgas. Zespół, do niedawna grający w drugiej lidze, szybko awansował do czołówki ekstraklasy, zdobywając w sezonie 1996-1997 wicemistrzostwo kraju. Gruew grał w tym klubie cztery lata, w czasie których dwukrotnie zajął z nim także czwarte miejsce, gwarantujące grę w europejskich pucharach, oraz raz dotarł do finału Pucharu Bułgarii (porażka 0:2 z Lewskim).
Dobre występy w barwach Neftochimika zaowocowały debiutem w reprezentacji Bułgarii oraz zagranicznym transferem do MSV Duisburg. W drużynie narodowej po raz pierwszy zagrał 11 października 1997 w ostatnim meczu eliminacji do Mundialu 1998 z Rosją (2:4). Gruew w '67 minucie zmienił na boisku Iliana Iliewa i strzelił bramkę. Był brany pod uwagę przy ustalaniu kadry na mistrzostwa świata, jednak ostatecznie Christo Bonew nie zdecydował się go powołać. Ostatni mecz w reprezentacji rozegrał dwa lata po debiucie, w 1999 roku.
Od 2000 aż do końca kariery był zawodnikiem klubów niemieckich. Z MSV Duisburg występował w 2. Bundeslidze, zaś z kolejnymi drużynami - KFC Uerdingen 05 i Rot-Weiß Erfurt - w jeszcze niższych klasach rozgrywkowych.
Sukcesy piłkarskie [edytuj]
- wicemistrzostwo Bułgarii 1989 i 1992 oraz Puchar Bułgarii 1991 i 1992 z Lewskim Sofia
- wicemistrzostwo Bułgarii 1997 oraz finał Pucharu Bułgarii 2000 z Neftochimikiem Burgas
Kariera szkoleniowa [edytuj]
Działalność szkoleniową rozpoczął w 2009 roku, jako asystent swojego dawnego kolegi z kadry Krasimira Bałykowa, który był wówczas trenerem Czernomorca Burgas.
Dwa lata później został włączony do sztabu szkoleniowego reprezentacji Bułgarii, gdzie - razem z Michaiłem Madanskim - pomagał selekcjonerowi Lotharowi Matthäusowi[1]. Ich zadaniem był awans z drużyną narodową do Euro 2012.
Jednak Gruew zrezygnował z funkcji w połowie eliminacji, latem 2011, na rzecz ponownej współpracy z Bałykowem w chorwackim Hajduku Split[2].
Przypisy
- ↑ BgTime: Илия Груев бе представен официално като асистент на Матеус (Dostęp 1 czerwca 2011)
- ↑ Sportisimo.bg: Шок за Матеус: Балъков взе Илия Груев в Хайдук (Dostęp 25 sierpnia 2011)
