Ilja Cyon

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ilja Cyon

Ilja Faddiejewicz Cyon, także Elias von Cyon, Élie de Cyon, ros. Илья Фаддеевич Цион (ur. 13 marca?/25 marca 1843 w Telszach, zm. 23 października 1912 w Paryżu) – rosyjsko-francuski lekarz, fizjolog, działacz polityczny, profesor na Uniwersytecie w Sankt Petersburgu.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w 1843 roku w Telszach (według niektórych źródeł w Poniewieżu) w rodzinie żydowskiej. Miał brata Moisieja (1840-?), również lekarza. Ukończył gimnazjum w Czernihowie. Studia medyczne rozpoczął w roku akademickim 1858/1859 w Akademii Medyko-Chirurgicznej w Warszawie, ale w tym samym roku wystąpił z uczelni „na własne żądanie”[1]. Od 1859 do 1862 uczył się na Uniwersytecie w Kijowie, a od 1862 do 1864 na Uniwersytecie Fryderyka Wilhelma w Berlinie, gdzie otrzymał tytuł doktora medycyny i chirurgii. W 1865 roku otrzymał tytuł doktora medycyny na Akademii Medyko-Chirurgicznej w St. Petersburgu. Od 1866 pracował z Carlem Ludwigiem w Lipsku i z Ernstem Brückem w Wiedniu. Od 1867 wykładał anatomię i fizjologię na Wydziale Fizyczno-Matematycznym Uniwersytetu w St. Petersburgu, był tam też dyrektorem Laboratorium Fizjologicznego. Jego studentem w tym czasie był Iwan Pawłow.

W 1870 został profesorem nadzwyczajnym na tej uczelni, a w 1872 roku decyzją ministra wojny Milutina, profesorem zwyczajnym fizjologii Akademii Medycznej w Petersburgu, wbrew decyzji władz wydziału. 21 stycznia 1873 roku wygłosił wykład inauguracyjny. W 1874 roku studenci zażądali usunięcia Cyona. W 1877 wyemigrował do Paryża, gdzie pracował z Claude'em Bernardem. W 1878 roku w Paryżu otrzymał tytuł doktora medycyny[2]. Przyjął francuskie obywatelstwo i został we Francji do śmierci w 1912 roku.

Dorobek naukowy[edytuj | edytuj kod]

Cyonowi jako pierwszemu udało się utrzymać pracę wyizolowanego serca żaby. W swoim doświadczeniu zapewniono przepływ surowicy przez serce, utrzymywano też optymalną temperaturę płynu[3].

Wybrane prace[edytuj | edytuj kod]

Prace medyczne[edytuj | edytuj kod]

Prace polityczne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Ringelblum E. Z nowoczesnych dziejów lekarzy żydów w Polsce - Żydzi w Akademii Medyko-Chirurgicznej. Medycyna Społeczna 7-8, s.. 31-36, 1937
  2. Cyon, Elie von W: Pagel JL: Biographisches Lexikon hervorragender Ärzte des neunzehnten Jahrhunderts. Berlin-Wien: Urban & Schwarzenberg, 1901, s. 363-364.
  3. Zimmer H-G. Ilya Fadeyevich Tsion, alias Elias Cyon, alias Élie de Cyon. Clin. Cardiol. 27, 584–585 (2004) DOI:10.1002/clc.4960271013