Ilja Muromiec (samolot)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy samolotu. Zobacz też: inne znaczenia słów "Ilja Muromiec".
Ilja Muromiec G-II
Ilja Muromiec G-II
Dane podstawowe
Państwo  Rosja
Producent Russko-Bałtijski Wagonny Zawod
Typ bombowiec
Konstrukcja drewniana
Załoga 4-8
Historia
Data oblotu 1913
Wycofanie ze służby 1924
Dane techniczne
Napęd 4 * Sunbeam Crusader V8
Wymiary
Rozpiętość 29.8 m
Długość 17.5 m
Wysokość 4 m
Powierzchnia nośna 125 m²
Masa
Własna 3.150 kg
Paliwa 600 kg
Osiągi
Prędkość maks. 110 km/h
Dane operacyjne
Użytkownicy
 Rosja (Carskie Siły Powietrzne)
 ZSRR (Radzieckie Siły Powietrzne, Aerofłot),
 Ukraina (Siły Powietrzne URL) Polska
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Ilja Muromiec G-II (G-36) - ciężki, wielosilnikowy samolot bombowy, skonstruowany przez Igora Sikorskiego. Pierwsza tego typu konstrukcja w dziejach lotnictwa budowana seryjnie.

Historia

Budowa prototypu oznaczonego RBWZ S-22 IM-A nr 107 została ukończona w 1913 r. Produkcja uruchomiona w Russko-Bałtijskim Wagonnym Zawodzie w Petersburgu. Był to największy samolot na świecie w tamtym okresie. Wykonano około 80 egzemplarzy w wersjach B, W, G, D. Poszczególne egzemplarze różniły się uzbrojeniem, silnikami i osiągami. W samoloty tego typu zdążono wyposażyć Eskadrę Wozdusznych Korablieji operującą z bazy w Jabłonnie, później w Pskowie, a wreszcie w Winnicy.

Dane techniczne

Czterosilnikowy dwupłatowiec o konstrukcji drewnianej. Kadłub, skrzydła i usterzenie drewniane, kryte płótnem. Uzbrojenie samolotu stanowiły 3 lub 4 karabiny maszynowe (typu Lewis, Madsen lub Maxim). Załoga: pilot, drugi pilot, mechanik pokładowy, drugi mechanik pokładowy i artylerzysta. Użyty w I wojnie światowej, wojnie polsko-bolszewickiej, po wojnie - w transporcie pasażerskim do 1924 r.

W lotnictwie polskim

Jeden z egzemplarzy był w służbie I Polskiego Oddziału Awiacyjnego. Był to egzemplarz z numerem bocznym G-36 i wojskowym 182. Jego nazwa własna brzmiała pierwotnie Korab Kijewski V. W 1914 r. został na nim pobity jeden z rekordów lotniczych - konstruktor wzniósł się na wysokość 2000 metrów z 10 pasażerami. W 1917 przeszedł remont generalny, podczas którego, jako jedyna maszyna tego typu, otrzymał silniki Beadmore. 26 maja 1918 samolot wylądował przymusowo w Juchnowie, załoga została aresztowana przez bolszewików, zdołała jednak zbiec.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]