Ilja Muromiec (samolot)
| Ilja Muromiec G-II | |
 |
|
| Dane podstawowe | |
| Państwo |  Rosja |
| Producent | Russko-Bałtijski Wagonny Zawod |
| Typ | bombowiec |
| Konstrukcja | drewniana |
| Załoga | 4-8 |
| Historia | |
| Data oblotu | 1913 |
| Wycofanie ze służby | 1924 |
| Dane techniczne | |
| Napęd | 4 * Sunbeam Crusader V8 |
| Wymiary | |
| Rozpiętość | 29.8 m |
| Długość | 17.5 m |
| Wysokość | 4 m |
| Powierzchnia nośna | 125 m² |
| Masa | |
| Własna | 3.150 kg |
| Paliwa | 600 kg |
| Osiągi | |
| Prędkość maks. | 110 km/h |
| Dane operacyjne | |
| Użytkownicy | |
Rosja (Carskie Siły Powietrzne) ZSRR (Radzieckie Siły Powietrzne, Aerofłot), Ukraina (Siły Powietrzne URL) Polska |
|
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|
Ilja Muromiec G-II (G-36) - ciężki, wielosilnikowy samolot bombowy, skonstruowany przez Rosjanina polskiego pochodzenia Igora Sikorskiego. Pierwsza tego typu konstrukcja w dziejach lotnictwa budowana seryjnie.
Historia
Budowa prototypu oznaczonego RBWZ S-22 IM-A nr 107 została ukończona w 1913 r. Produkcja uruchomiona w Russko-Bałtijskim Wagonnym Zawodzie w Petersburgu. Był to największy samolot na świecie w tamtym okresie. Wykonano około 80 egzemplarzy w wersjach B, W, G, D. Poszczególne egzemplarze różniły się uzbrojeniem, silnikami i osiągami. W samoloty tego typu zdążono wyposażyć Eskadrę Wozdusznych Korablieji operującą z bazy w Jabłonnie, później w Pskowie, a wreszcie w Winnicy.
Dane techniczne
Czterosilnikowy dwupłatowiec o konstrukcji drewnianej. Kadłub, skrzydła i usterzenie drewniane kryty płótnem. Uzbrojenie samolotu stanowiły 3 lub 4 karabiny maszynowe (typu Lewis, Madsen lub Maxim). Załoga: pilot, drugi pilot, mechanik pokładowy, drugi mechanik pokładowy i artylerzysta. Użyty w I wojnie światowej, wojnie polsko-bolszewickiej, po wojnie - w transporcie pasażerskim do 1924 r.
W lotnictwie polskim
Jeden z egzemplarzy był w służbie I Polskiego Oddziału Awiacyjnego. Był to egzemplarz z numerem bocznym G-36 i wojskowym 182. Jego nazwa własna brzmiała pierwotnie Korab Kijewski V. W 1914 r. został na nim pobity jeden z rekordów lotniczych - konstruktor wzniósł się na wysokość 2000 metrów z 10 pasażerami. W 1917 przeszedł remont generalny, podczas którego, jako jedyna maszyna tego typu, otrzymał silniki Beadmore. 26 maja 1918 samolot wylądował przymusowo w Juchnowie, załoga została aresztowana przez bolszewików, zdołała jednak zbiec.
Linki zewnętrzne [edytuj]
|
||||||||||||||
