Iloczyn diadyczny
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Iloczyn diadyczny - w matematyce, w algebrze liniowej, działanie:
iloczyn wektora (kolumnowego)
z wektorem (wierszowym)
dającym tensor.
Iloczyn diadyczny jest szczególnym przypadkiem iloczynu tensorowego (iloczynu Kroneckera), dla wektorów o takim samym wymiarze.
Iloczyn określony jest:
Definicje [edytuj]
Używając konwencji sumacyjnej zwanej notacją Einsteina iloczyn diadyczny
jest zapisywany jako:
.
Zapisując jawnie te sumy:
.



.
.