Iloczyny grup
|
|
Zasugerowano, aby ten artykuł podzielić na różne artykuły. (dyskusja) |
Spis treści |
Iloczyny (produkty) grup – w teorii grup są to sposoby budowania nowych grup z dobrze już znanych, jak również metody opisu bardziej skomplikowanych grup przez inne, mniejsze, o znanej strukturze, np. każda grupa abelowa skończenie generowana jest iloczynem prostym grup cyklicznych.
Iloczyn kartezjański [edytuj]
Niech
będzie rodziną grup, gdzie
jest co najwyżej przeliczalnym zbiorem indeksów. Rozważmy zbiór
.
Powyższe działanie wprowadza w tym zbiorze strukturę grupy, gdyż
- elementem neutralnym jest
, gdzie
jest elementem neutralnym grupy
dla każdego
, - elementem odwrotnym do elementu
jest
.
Powyższą konstrukcję nazywa się iloczynem kartezjańskim grup i oznacza symbolem
.
W definicji zastosowano dla każdej grupy zapis multyplikatywny.
Iloczyn prosty [edytuj]
Iloczynem (produktem) prostym (zewnętrznym) grup
określonych wyżej nazywa się podgrupę iloczynu kartezjańskiego grup
określonego równością
.
Iloczyn prosty jest więc zbiorem tych elementów iloczynu kartezjańskiego, których prawie wszystkie współrzędne są jedynkami odpowiednich grup. Grupa, która może być wyrażona jako suma prosta właściwych podgrup jest nazywana rozkładalną, w przeciwnym wypadku nosi ona nazwę nierozkładalnej.
Uwagi [edytuj]
Jeżeli
jest zbiorem skończonym, to iloczyn prosty pokrywa się z iloczynem kartezjańskim grup, wówczas do jego oznaczenia stosuje się również zapis
.
Jeżeli jednak
jest zbiorem przeliczalnym, a
są nietrywialne dla nieskończenie wielu
, to
.
Suma prosta [edytuj]
Jeżeli rozważamy grupy
z addytywnym sposobem zapisu, to iloczyn prosty nazywa się wówczas sumą prostą i pisze
.
W algebrze abstrakcyjnej sumy proste grup uogólnia się na sumy proste przestrzeni liniowych, modułów i innych struktur, więcej w artykule o sumach prostych modułów.
Sam zapis jest przemienny, tzn. dla sumy prostej dwóch grup przemiennych
. Jest również łączny w sensie, że jeżeli
oraz
, to
.
Jeżeli
, to można udowodnić, że:
- dla dowolnych
zachodzi
, - dla dowolnych
istnieją jednoznacznie wyznaczone
takie, że
, - zachodzi skracanie sumy w ilorazie, tzn.
jest izomorficzna z
.
Fakty te uogólnia się łatwo na sumę prostą skończenie wielu grup.
Przykłady [edytuj]
- grupa wektorów na płaszczyźnie euklidesowej o współrzędnych rzeczywistych z dodawaniem jest iloczynem prostym grupy liczb rzeczywistych z dodawaniem przez samą siebie.
Iloczyn półprosty [edytuj]
Niech będą dane grupy
i
oraz homomorfizm
grupy
w grupę automorfizmów grupy
.
Iloczynem półprostym (zewnętrznym) grup
i
za pośrednictwem
, oznaczanym
, nazywa się grupę składająca się z elementów
wraz z działaniem określonym wzorem
oraz odwrotnością daną przez
,
i elementem neutralnym
gdzie
oraz
są elementami neutralnymi.
Iloczyn półprosty wewnętrzny [edytuj]
Niech
będzie podgrupą normalną w
. Dopełnieniem normalnym
podgrupy
w
nazywamy zbiór spełniający warunki
oraz
(równoważnie
).
Grupę
nazywa się iloczynem półprostym wewnętrznym podgrup
i
, co oznacza
wtedy i tylko wtedy, gdy
jest dopełnieniem normalnym
.
Jeżeli grupa
jest iloczynem półprostym wewnętrznym swoich podgrup
i
, to jest ona izomorficzna z iloczynem półprostym zewnętrznym
za pośrednictwem homomorfizmu
określonego jako
, czyli sprzężenie
przez
. Odwrotnie, iloczyn półprosty zewnętrzny
jest wewnętrznym iloczynem półprostym swoich podgrup
oraz
, przy czym pierwsza z nich jest podgrupą normalną.
Uwagi [edytuj]
wtedy i tylko wtedy, gdy homomorfizm
jest trywialny.
jest przemienna wtedy i tylko wtedy, gdy
są przemienne oraz
jest trywialny.
Przykłady [edytuj]
- Grupa diedralna rzędu
jest iloczynem półprostym wewnętrznym
. - Grupa izometrii przestrzeni
jest iloczynem półprostym grupy obrotów oraz symetrii z grupą translacji.
Zobacz też [edytuj]
Bibliografia [edytuj]
- Cz. Bagiński, Wstęp do teorii grup, SCRIPT, 2005, ISBN 83-904564-9-4

.
, gdzie
jest elementem neutralnym grupy
jest
.
.
.
zachodzi
,
istnieją jednoznacznie wyznaczone
,
jest izomorficzna z
.
,
wtedy i tylko wtedy, gdy homomorfizm
są przemienne oraz
jest iloczynem półprostym wewnętrznym
.
jest iloczynem półprostym grupy