Ilona Elek

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ilona Elek-Schacherer
Elek Ilona portré.JPG
Ilona Elek
Data i miejsce urodzenia 17 maja 1907
Budapeszt
Data i miejsce śmierci 24 lipca 1988
B udapeszt
Dyscypliny szermierka
Dorobek medalowy

Ilona Elek-Schacherer (ur. 17 maja 1907 w Budapeszcie, zm. 24 lipca 1988 w Budapeszcie), węgierska florecistka, Wielokrotna medalistka olimpijska, uznana przez Międzynarodową Federację Szermierczą za florecistkę wszech czasów[1].

Sukcesy na planszy szermierczej odnosiła przez ponad 20 lat. Na igrzyskach debiutowała w 1936 w Berlinie i wtedy też wywalczyła swój pierwszy złoty medal olimpijski (wyprzedziła Helene Mayer). Drugi zdobyła na kolejnej olimpiadzie, w Londynie w 1948. Miała wówczas 41 lat. Cztery lata później, w Helsinkach zajęła drugie miejsce. Trzy razy była indywidualną mistrzynią świata (1934, 1935 i 1951[2]), wielokrotnie zdobywała medale w drużynie.

Starty olimpijskie (medale)[edytuj | edytuj kod]

Berlin 1936
  • floret indywidualnie - złoto
Londyn 1948
  • floret indywidualnie - złoto
Helsinki 1952
  • floret indywidualnie - srebro

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Dariusz Matyja (red.): Sport. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2000, s. 72, seria: PWN. Leksykon. ISBN 83-01-13293-0.
  2. Szermierka (pol.). [dostęp 11 maja 2012].