Imadło
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Imadło – przyrząd służący do mocowania przedmiotów poddawanych obróbce ręcznej lub mechanicznej.
Imadło (rys. A) zbudowane jest z dwu szczęk (3) zaciskanych przy pomocy śruby (2) napędzanej pokrętłem (1). Większe imadła oraz imadła maszynowe i specjalistyczne posiadają bardziej złożoną budowę: korpus (4), elementy mocujące do stołu warsztatowego lub obrabiarki (5), obrotnice lub przeguby, które mogą być wyposażone w podziałkę kątową.
Rodzaje imadeł [edytuj]
- ręczne (trzymane w ręce, a nie mocowane do stołu)
- maszynowe służące do mocowania obrabianych przedmiotów na obrabiarkach
- kątowe
- jubilerskie
- obrotowe
Ponadto można jeszcze podzielić imadła na:
- imadła ślusarskie
- imadła stolarskie