Imagizm

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Imagizm (imaginizm) – ruch poetycki w poezji angielskiej i amerykańskiej w latach 1910-1918. Kierunek ten przeciwstawiał się romantyzmowi oraz idealizmowi jak również kierunkom współczesnym. Najważniejszy dla imagistów był obraz poetycki – charakteryzujący się jasnością i dokładnością detali – opierający się na metaforze. Wielu twórców wzorowało się na dalekowschodniej poezji (japońskiej i chińskiej).

Najsłynniejsi przedstawiciele:

Na język polski wiersze i manifesty imagistów tłumaczyli głównie Leszek Engelking i Andrzej Szuba.

W literaturze polskiej wpływy imagistów i, pokrewnych im, imażynistów z rewolucyjnej Rosji można zauważyć w twórczości Józefa Czechowicza i Stanisława Piętaka.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Leszek Engelking, Imagizm. “Literatura na Świecie” 1991, nr 1
  2. Artur Hutnikiewicz, Od czystej formy do literatury faktu, Toruń 1965 (rozdz. V)
  3. Sławomir Wącior, Modernist Mutations - The Morphology of the Imagist Poem: Context - Text - Intertext, Lublin 2003
  4. Natan Zach, Imagism and Vorticism. (W:) Modernism: A Guide to European Literature 1890-1930, ed. Malcolm Bradbury, James McFarlane, Harmondsworth 1991
  5. Julian Krzyżanowski, Sztuka słowa. Rzecz o zjawiskach literackich. Wydawnictwa Artystyczne i Filmowe, Warszawa, 1984 ISBN 83-221-0241-0

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]