Imbir japoński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Imbir japoński
Zingiber mioga 140-8570.jpg
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Klad jednoliścienne
Rząd imbirowce
Rodzina imbirowate
Rodzaj imbir
Gatunek imbir japoński
Nazwa systematyczna
Zingiber mioga (Thunb.) Roscoe
Trans. Linn. Soc. London 8:348. 1807
"(comns)" Zdjęcia i grafiki w Commons

Imbir japoński, imbir mioga (Zingiber mioga (Thunb.) Roscoe) – gatunek rośliny należący do rodziny imbirowatych. Pochodzi z Japonii, jest uprawiany w wielu krajach świata[2].

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Pokrój
Mająca ok. 1 m wysokości bylina przypominająca imbir lekarski.
Liście
Szerokolancetowate, pochwą obejmujące łodygę.
Kwiaty
Zebrane w jajowaty kłos na szczycie łodygi. Są białe z żółtą wargą.
Kłącze
Białawe kłącza mające bardzo ostry palący smak i silny, nieco kamforowy aromat.

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

Kłącze, rozłogi i owoce są używane jako przyprawy.

Mioga.jpg

Przypisy

  1. Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2009-06-18].
  2. Germplasm Resources Information Network (GRIN). [dostęp 2010-03-01].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Zbigniew Podbielkowski: Słownik roślin użytkowych. Warszawa: PWRiL, 1989. ISBN 83-09-00256-4.