Imbir japoński
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Imbir japoński | |
|---|---|
 |
|
| Systematyka[1] | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | rośliny |
| Klad | rośliny naczyniowe |
| Klad | rośliny nasienne |
| Klasa | okrytonasienne |
| Klad | jednoliścienne |
| Rząd | imbirowce |
| Rodzina | imbirowate |
| Rodzaj | imbir |
| Gatunek | imbir japoński |
| Nazwa systematyczna | |
| Zingiber mioga (Thunb.) Roscoe Trans. Linn. Soc. London 8:348. 1807 |
|
 Zdjęcia i grafiki w Commons |
|
Imbir japoński, imbir mioga (Zingiber mioga (Thunb.) Roscoe) – gatunek rośliny należący do rodziny imbirowatych. Pochodzi z Japonii, jest uprawiany w wielu krajach świata[2].
Spis treści |
[edytuj] Morfologia
- Pokrój
- Mająca ok. 1 m wysokości bylina przypominająca imbir lekarski.
- Liście
- Szerokolancetowate, pochwą obejmujące łodygę.
- Kwiaty
- Zebrane w jajowaty kłos na szczycie łodygi. Są białe z żółtą wargą.
- Kłącze
- Białawe kłącza mające bardzo ostry palący smak i silny, nieco kamforowy aromat.
[edytuj] Zastosowanie
Kłącze, rozłogi i owoce są używane jako przyprawy.
Przypisy
- ↑ Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2009-06-18].
- ↑ Germplasm Resources Information Network (GRIN). [dostęp 2010-03-01].
[edytuj] Bibliografia
- Zbigniew Podbielkowski: Słownik roślin użytkowych. Warszawa: PWRiL, 1989. ISBN 83-09-00256-4.
