Imię pośmiertne

Imię pośmiertne (chiń. trad. 諡號/謚號, upr. 谥号, pinyin shì hào, jap. 諡号/追号, kor. siho, wietn. thụy hiệu) – honorowe imię przyznawane zmarłym władcom na Dalekim Wschodzie. Pod tym imieniem występują oni często w źródłach historycznych. Symbolizuje ono nowy okres bytowania, mianowicie - życie pozagrobowe. Imiona pośmiertne przyjmowali władcy Chin, Korei i Wietnamu. Zwyczaj nadal obowiązuje w cesarskim rodzie w Japonii.

W Chinach i Wietnamie imię pośmiertne przyznawano także osobom zasłużonym, nawet jeśli nie były one spokrewnione z panującymi, np. filozofom, urzędnikom czy generałom. W tradycji japońskiego buddyzmu imię pośmiertne przypisuje się wszystkim zmarłym, ale poza rodem cesarskim inne osoby są określane imieniem, które nosiły za życia.

W Japonii imię pośmiertne cesarza zaczęło funkcjonować od drugiej połowy VIII wieku. Wtedy też dokomponowano imiona pośmiertne wcześniejszym monarchom. Autorstwo tych imion przypisuje się Mifune Ōmi.

Imienia pośmiertnego nie należy mylić z erą panowania, ani z imieniem świątynnym.