Imperfekt

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Imperfektczas przeszły prosty, np. niem. machte, prasłow. xvaljaaxъ, pol. gotował.

W języku niemieckim[edytuj | edytuj kod]

W języku niemieckim Imperfekt (Präteritum) jest czasem przeszłym prostym i używany jest przede wszystkim w opowiadaniach, relacjach i opisach. Nie należy traktować czasu Imperfekt jako czasu niedokonanego, ponieważ wyraża on także czynności już dokonane.

Imperfekt czasowników słabych (regularnych) powstaje poprzez dodanie do tematu czasownika przyrostka -te- oraz końcówki odmiany czasu teraźniejszego, oprócz trzeciej i pierwszej osoby liczby pojedynczej, charakteryzujących się zerową końcówką fleksyjną. Do czasowników o temacie zakończonym na -t , -d lub grupą spółgłoskową zakończoną na -m, -n dodaje się samogłoskę -e przed przyrostkiem. Przykład użycia czasownika machen:

Singular Plural
ich machte wir machten
du machtest ihr machtet
er, sie, es machte sie, Sie machten

Czasowniki mocne mają w czasie Imperfekt nieregularny, oboczny temat, do którego dołączane są końcówki fleksyjne, jak w przypadku czasowników regularnych.

Przykład odmiany czasownika fahren ("jechać"):

Singular Plural
ich fuhr wir fuhren
du fuhrst ihr fuhrt
er, sie, es fuhr sie, Sie fuhren

Zobacz też: Gramatyka języka niemieckiego.

Język polski[edytuj | edytuj kod]

W języku polskim odpowiednikiem czasu przeszłego niedokonanego jest forma czasownika niedokonanego w czasie przeszłym, np. tańczyłaś, grał, bywali.