Imperial Airways

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Imperial Airways Ltd.
Imperial Airways Ltd.
Handley Page H.P.42 należący do Imperial Airways
Data założenia 31 marca 1924
Data likwidacji 24 listopada 1939
Państwo  Wielka Brytania
Siedziba Croydon, Anglia
Branża transport lotniczy
brak współrzędnych
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Mapa głównych połączeń obsługiwanych przez Imperial Airways i przedsiębiorstwa stowarzyszone z 1935 roku

Imperial Airways Ltd.brytyjskie linie lotnicze działające w latach 1924–1939, obsługujące połączenia pasażerskie i pocztowe na terenie Europy oraz pomiędzy Europą a posiadłościami imperium brytyjskiego w Afryce i Azji. Siedzibą przedsiębiorstwa było podlondyńskie Croydon, a macierzystym portem – port lotniczy Croydon.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Przedsiębiorstwo powstało 31 marca 1924 roku z połączenia czterech linii lotniczych: The Instone Air Line Ltd., The Daimler Airway, Handley Page Transport Ltd. i British Marine Air Navigation Co. Ltd. Do fuzji doszło w następstwie rekomendacji rządu brytyjskiego dotyczących przyszłości brytyjskiego transportu lotniczego. Nowo powołana spółka miała za zadanie otworzyć połączenia między Wielką Brytanią a Związkiem Południowej Afryki, Indiami i ostatecznie Australią. W zamian przez dziesięć lat miała otrzymywać subsydia o łącznej wysokości miliona funtów.

Początkowo Imperial Airways posiadały trzynaście samolotów – siedem de Havillandów DH.34, trzy Handley Page W.8b, dwa Supermarine’y Sea Eagle i jednego Vickersa Vimy Commercial, wykorzystywanych do obsługi połączeń z Croydon do Paryża, Bazylei, Zurychu, Amsterdamu, Brukseli, Kolonii, Hanoweru i Berlina.

W latach 1925–1927 odbyły się pierwsze loty próbne Imperial Airways do Kapsztadu, Melbourne i Delhi. 30 marca 1929 roku nastąpiła inauguracja regularnego połączenia CroydonKaraczi. Podróż, obejmująca przejazd pociągiem z Bazylei do Genui, trwała siedem dni. 28 lutego 1931 roku otwarte zostało połączenie do Mwanzy w Tanganice, a 20 stycznia 1932 roku – do Kapsztadu. 1 lipca 1933 roku połączenie do Karaczi wydłużono do Kalkuty, 23 września do Rangunu, a 9 grudnia do Singapuru (trasa z Karaczi realizowana była przez Indian Trans-Continental Airways). 8 grudnia 1934 roku zainaugurowano liczące 12 754 mil połączenie pocztowe z Wielkiej Brytanii do Australii, na odcinku z Singapuru do Brisbane obsługiwane przez spółkę QANTAS. 13 kwietnia 1935 roku połączenie udostępniono pasażerom. Całkowity czas podróży wynosił 12,5 dnia. 9 lutego 1936 roku otwarta została trasa transafrykańska z Chartumu do Kano, a od 15 października do Lagos. 14 marca uruchomiono połączenie do Hongkongu, początkowo wiodące przez Rangun, następnie przez Bangkok.

5 marca 1937 roku Imperial Airways otworzyły lądowisko dla łodzi latających w Hythe koło Southampton, skąd startowały odtąd wszystkie loty międzykontynentalne (połączenia europejskie w dalszym ciągu korzystały z lotniska w Croydon). 16 czerwca we współpracy z Pan American Airways otwarto połączenie z Nowego Jorku na Bermudy (i dalej do Wielkiej Brytanii).

11 listopada 1938 roku rząd brytyjski przedstawił propozycję połączenia Imperial Airways i British Airways w British Overseas Airways Corporation (BOAC). Doszło do niego 24 listopada 1939 roku. W 1974 roku BOAC po połączeniu z British European Airways (BEA) utworzył obecne British Airways.

Lista samolotów[edytuj | edytuj kod]

W nawiasach podano liczbę posiadanych egzemplarzy. Źródło: [1]

Przypisy

  1. Airliners operated by Imperial Airways, 1919-1940 (ang.). Imperial Airways. [dostęp 2013-11-11].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]