Impieratrica Marija (1915)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Impieratrica Marija
Impieratrica Marija
Historia
Położenie stępki 17 października 1911
Wodowanie 6 października 1913
 WMF Rosji
Wejście do służby 28 maja 1915
Los okrętu zatonął 7 października 1916 w Sewastopolu, złomowany 1927
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność standardowa: 22 600 t
pełna: 24 000 t
Długość 168 m
Szerokość 27,3 m
Zanurzenie 8,3 m
Napęd
siłownia parowa o mocy 26 000 KM
Prędkość 21 węzłów
Uzbrojenie
12 dział 305 mm
20 dział 130 mm
8 dział 76 mm
4 wyrzutnie torped kaliber 450 mm
Załoga 1286
"Impieratrica Marija" w Sewastopolu w 1916

Impieratrica Marija (Cesarzowa Maria) – rosyjski pancernik typu Impieratrica Marija z okresu I wojny światowej, nazwany imieniem Cesarzowej Marii Fiodorownej. Zatonął w październiku 1916 po wybuchu dziobowego magazynu amunicji.

Historia[edytuj | edytuj kod]

W 1911 złożono zmówienie na dwa pancerniki typu Impieratrica Marija w znajdującej się w budowie stoczni "Russud". Jednym z powodów przyznania nowo budowanej stoczni tak dużego zamówienia był fakt, że wśród jej właścicieli byli członkowie rodziny carskiej. Uroczyste rozpoczęcie budowy nastąpiło 11 czerwca 1911 w Nikołajewie. Położenie stępki miało miejsce 17 października 1911 na pochylni, będącej jeszcze w budowie. Zakładano, że "Impieratrica Marija" będzie okrętem flagowym Floty Czarnomorskiej. Przy budowie korzystano z pomocy technicznej brytyjskiej stoczni John Brown & Company z Clydebank. Zgodnie z postanowieniami kontraktu okręt miał być zwodowany do lipca 1913. Zastrzeżono zastosowane rosyjskich materiałów, z wyjątkiem tych, które w Rosji nie były wytwarzane. W związku z tym w Wielkiej Brytanii zamówiono m.in. turbiny parowe i śruby napędowe. Wodowanie "Impieratrica Marija" nastąpiło 6 października 1913. Po wybuchu I wojny światowej w sierpniu 1914 podjęto decyzję o przyśpieszeniu jego budowy.

Okręt wszedł do służby w czerwcu 1915. Jego głównym przeciwnikiem w rejonie Morza Czarnego były okręty tureckie. Pierwszym dowódcą (jeszcze w trakcie budowy), do 29 marca 1916, był Polak Kazimierz Porębski[1]. 30 września 1915 okręt wyszedł w swój pierwszy rejs bojowy, którego celem był ostrzał zagłębia węglowego leżącego na tureckim wybrzeżu. Przez kolejne miesiące okręt uczestniczył w eskortowaniu jednostek transportowych. Planowano także wykorzystać go w akcji przeciwko tureckim krążownikom. 9 lipca 1916 dzięki informacjom wywiadu udało się przygotować atak na turecki krążownik "Midilli" (eks niemiecki SMS "Breslau"). "Midili" uniknął zatopienia i zdołał odpłynąć jedynie dzięki nagłemu pogorszeniu się pogody.

7 października 1916 doszło do pożaru, a następnie dwóch eksplozji dziobowych składów amunicji. W wyniku wybuchów okręt doznał poważnych uszkodzeń, odwrócił się do góry dnem i zatonął. Zginęło 398 osób. W maju 1919 kadłub okrętu podniesiono z dna i wprowadzono do suchego doku. Złomowanie zakończyło się w 1927.

Zdemontowane podczas złomowania pancernika działa zostały ustawione na platformach kolejowych i były używane jako działa kolejowe TM-3-12.

Przypisy

  1. Lech Trawicki, Okręty kontradmirała Kazimierza Porębskiego. wiek pary - czas wojny w: Morze, statki i okręty 2/2006, s.68-73

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]