Implikacja logiczna

Z Wikipedii

Skocz do: nawigacji, szukaj

Implikacja logiczna (wynikanie) - relacja (lub w innym ujęciu symbol relacyjny) pomiędzy teoriami (zbiorami zdań logicznych) T i B spełniona, gdy każdy model teorii T jest także modelem teorii B. Często mylona z implikacją materialną, będącą szczególnym przypadkiem zdania.

Tablica prawdy (1 oznacza zdanie prawdziwe, 0 zaś zdanie fałszywe):

p\,\! q\,\! p\,\Rightarrow\,q\,\!
0 0 1
0 1 1
1 0 0
1 1 1

Bez odwoływania się do teorii modeli można stwierdzić, że implikacja logiczna jest prawdziwa wtedy i tylko wtedy, gdy nie jest możliwe, że zdanie B jest fałszywe i jednocześnie wszystkie zdania T są prawdziwe.

Implikacja logiczna jest oznaczana:

T \models B

Zawsze prawdziwe prawa logiczne (wynikające z pustego zbioru twierdzeń) oznaczane są:

\models B.

Jeśli chcemy jakieś prawo logiczne uznać za regułę wnioskowania, to znaczy dołączać nowe zdania w oparciu o już istniejące, możemy zastosować zapis:

\frac{T_1,T_2,\dots}{B}

oznaczający, że w przypadku, gdy do danej niesprzecznej teorii należą zdania T_1,T_2,\dots, można do niej dołączyć także zdanie B, bez spowodowania sprzeczności.

Utwórz książkę