Imré Ungár

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Imré Ungár
ImréUngár.jpg
Imię i nazwisko Imré Ungár
Data i miejsce urodzenia 23 stycznia 1909
Budapeszt
Data i miejsce śmierci 22 listopada 1972
Budapeszt
Instrument fortepian
Gatunek muzyka poważna

Imré Ungár (ur. 23 stycznia 1909 w Budapeszcie; zm. 22 listopada 1972 w Budapeszcie) – węgierski pianista; laureat II nagrody na II Międzynarodowym Konkursie Pianistycznym im. Fryderyka Chopina.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Młodość[edytuj | edytuj kod]

W wieku zaledwie trzech lat stracił wzrok. Mimo to, rodzice postanowili uczyć go gry na fortepianie. Przez kilka lat studiował w Akademii Muzycznej w Budapeszcie. Jednym z jego nauczycieli był István Thoman, uczeń Franciszka Liszta. W wieku szesnastu lat zwyciężył w Konkursie Młodych Talentów. Po tym sukcesie zaczął dawać koncerty na terenie Węgier i w innych krajach.

Konkurs Chopinowski[edytuj | edytuj kod]

W 1932 roku wystąpił w II Konkursie Chopinowskim w Warszawie. Regulamin tamtego Konkursu przewidywał, że w przypadku zgromadzenia równej liczby punktów, kolejność nagród rozstrzygana była w drodze losowania. W wyniku zastosowania tej procedury zwyciężył Alexander Uninski. Ungár zajął II miejsce.

Występy Ungára na Konkursie Chopinowskim chwalili m.in. kompozytorzy Stanisław Niewiadomski i Felicjan Szopski oraz krytyk muzyczny Piotr Rytel.

Dalsza kariera[edytuj | edytuj kod]

Po sukcesie na konkursie występował w wielu krajach, w tym kilka razy w Polski. W 1932 grał w warszawskim Muzeum Narodowym.

W czasie drugiej wojny światowej przebywał początkowo w Holandii. W 1943 roku powrócił do Budapesztu. Po wojnie kontynuował działalność artystyczną, a także rozpoczął pracę pedagogiczną na Akademii Muzycznej w Budapeszcie (profesor w klasie fortepianu). Jednym z jego uczniów był Tadeusz Żmudziński (laureat XII nagrody na IV Konkursie Chopinowskim).

W 1955 zasiadał w jury V Międzynarodowego Konkursu Pianistycznego im. Fryderyka Chopina.

Występował ze słynnymi dyrygentami, takimi jak Otto Klemperer, Jan Krenz i Witold Rowicki.

Repertuar[edytuj | edytuj kod]

Dysponował rozległym repertuarem, w którym znajdowały się utwory Jana Sebastiana Bacha, Béli Bartóka, Zoltána Kodály'a, Liszta, Franza Schuberta, Roberta Schumanna, Johannesa Brahmsa, Ludwika van Beethovena, Josepha Haydna i Chopina.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • S. Dybowski, Laureaci Konkursów Chopinowskich w Warszawie, wyd. Selene, Warszawa 2005, s. 56–60.
  • Magyar Életrajzi Lexikon