Imre Kertész

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Imre Kertész
Imre Kertész (1929-) Hungarian writer was on the University of Szeged in 2007. Photo by Csaba Segesvári.JPG
Imre Kertész podczas spotkania z czytelnikami na Uniwersytecie w Segedynie
Data i miejsce urodzenia 9 listopada 1929
Budapeszt
Narodowość węgierska
Dziedzina sztuki literatura
Ważne dzieła Fiasko, Los utracony
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Wikicytaty Imre Kertész w Wikicytatach

Imre Kertész (ur. 9 listopada 1929 w Budapeszcie) – węgierski pisarz żydowskiego pochodzenia, laureat Nagrody Nobla w dziedzinie literatury w 2002.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w ubogiej rodzinie żydowskiej. W 1944 w wieku 15 lat został wywieziony do niemieckiego obozu koncentracyjnego Auschwitz-Birkenau, później przeniesiony do Buchenwaldu. Oprócz matki, cała jego rodzina zginęła w czasie wojny. Doświadczenia te wywarły decydujący wpływ na jego późniejszą twórczość.

W 1945 powrócił na Węgry, gdzie od 1948 pracował jako dziennikarz w gazecie "Világosság". Z pracy został zwolniony w 1951 roku, gdy czasopismo stało się oficjalnym organem węgierskiej partii komunistycznej. Potem pracował m.in. w służbach prasowych Ministerstwa Przemysłu, skąd również go zwolniono w 1953 roku. Od tego czasu poświęcił się głównie pisaniu i wykonywaniu tłumaczeń. W latach 50. i 60. tłumaczył z niemieckiego (Nietzsche, Freud, Hofmannsthal, Schnitzler, Roth, Wittgenstein i Canetti).

Kertész mieszka wraz z żoną w Berlinie.

Los utracony[edytuj | edytuj kod]

W latach 70. napisał powieść Los utracony, w której opisał doświadczenia młodego chłopca w nazistowskich obozach koncentracyjnych: w Auschwitz, w Buchenwaldzie i podobozie mieszczącym się w Zeitz.

W 2005 książka doczekała się filmowej adaptacji pod tym samym tytułem. Reżyserii podjął się znany węgierski operator, pracujący często za granicą, Lajos Koltai.

Los utracony oraz dwie kolejne powieści Fiasko i Kadysz za nienarodzone dziecko stanowią tzw. "trylogię ludzi bez losu".

Nagrody[edytuj | edytuj kod]

Jest laureatem wielu nagród literackich - zarówno węgierskich, jak i zagranicznych, m.in. Brandenburger Literaturpreis (1995), Leipziger Buchpreis (1997) oraz WELT-Literaturpreis (2000).

W 2002 otrzymał literacką Nagrodę Nobla "za pisarstwo, które wynosi doświadczenia jednostki ponad przeciwieństwa brutalnej historii".

Dzieła[edytuj | edytuj kod]